Selected

Original Text
Yakub Ibn Nugman

Available Translations

37 Aş-Şāffāt ٱلصَّافَّات

< Previous   182 Āyah   Those who set the Ranks      Next >  
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
In the name of Allah, Most Gracious, Most Merciful.
37:1 وَٱلصَّـٰٓفَّـٰتِ صَفًّا
37:1
Yakub Ibn Nugman (Tatar) :
Гыйбадәт кыла торган урыннарында саф-саф булып торган фәрештәләр белән
37:2 فَٱلزَّٰجِرَٰتِ زَجْرًا
37:2
Yakub Ibn Nugman (Tatar) :
вә кешеләрне явызлыктан тыя торган намаз белән
37:3 فَٱلتَّـٰلِيَـٰتِ ذِكْرًا
37:3
Yakub Ibn Nugman (Tatar) :
вә Аллаһ зекере Коръән белән ант итеп әйтәмен.
37:4 إِنَّ إِلَـٰهَكُمْ لَوَٰحِدٌ
37:4
Yakub Ibn Nugman (Tatar) :
Әлбәттә, сезнең Илаһәгыз фәкать бер Аллаһтыр.
37:5 رَّبُّ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا وَرَبُّ ٱلْمَشَـٰرِقِ
37:5
Yakub Ibn Nugman (Tatar) :
Ул – Аллаһ җир, күкләр вә аларның арасында булган нәрсәләрнең һәм мәшрыйкъларның Раббысыдыр.
37:6 إِنَّا زَيَّنَّا ٱلسَّمَآءَ ٱلدُّنْيَا بِزِينَةٍ ٱلْكَوَاكِبِ
37:6
Yakub Ibn Nugman (Tatar) :
Без дөнья күген йолдызларның яктылыгы белән зиннәтләдек.
37:7 وَحِفْظًا مِّن كُلِّ شَيْطَـٰنٍ مَّارِدٍ
37:7
Yakub Ibn Nugman (Tatar) :
Вә ул күкне атылучы йолдызлар белән исламга һөҗүм итүче шайтаннардан сакладык.
37:8 لَّا يَسَّمَّعُونَ إِلَى ٱلْمَلَإِ ٱلْأَعْلَىٰ وَيُقْذَفُونَ مِن كُلِّ جَانِبٍ
37:8
Yakub Ibn Nugman (Tatar) :
Ул шайтаннар күккә менсәләр дә, фәрештәләрнең язган сүзләрен ишетә алмаслар, ул шайтаннар күкнең һәр тарафыннан ерак булсыннар өчен, йолдызлар белән атылырлар.
37:9 دُحُورًا ۖ وَلَهُمْ عَذَابٌ وَاصِبٌ
37:9
Yakub Ibn Nugman (Tatar) :
Шулай булса да аларга ахирәттә каты ґәзаб булыр.
37:10 إِلَّا مَنْ خَطِفَ ٱلْخَطْفَةَ فَأَتْبَعَهُۥ شِهَابٌ ثَاقِبٌ
37:10
Yakub Ibn Nugman (Tatar) :
Мәгәр бер шайтан фәрештәләрдән сүз урласа, ул шайтанны йолдызның бер якты очкыны һәлак итәр.
37:11 فَٱسْتَفْتِهِمْ أَهُمْ أَشَدُّ خَلْقًا أَم مَّنْ خَلَقْنَآ ۚ إِنَّا خَلَقْنَـٰهُم مِّن طِينٍ لَّازِبٍۭ
37:11
Yakub Ibn Nugman (Tatar) :
Кәферләрдән сора, алармы халык ителүдә куәтлерәк, яки Без халык иткән җир, күкләр вә фәрештәләрме куәтлерәк төзелештә? Без Адәмне кулга ябыша торган балчыктан халык кылдык, ничек Аллаһуга каршы сүз әйтә алалар?
37:12 بَلْ عَجِبْتَ وَيَسْخَرُونَ
37:12
Yakub Ibn Nugman (Tatar) :
Бәлки син Аллаһуның кодрәтенә яки кәферләрнең терелеп кабердән кубарылуны инкяр итүләренә гаебләнәсеңдер? Бит алар синең "Җәза алыр өчен кыямәт көнне барча кеше тереләчәк", – дигән сүзеңне мәсхәрә итәләр.
37:13 وَإِذَا ذُكِّرُوا۟ لَا يَذْكُرُونَ
37:13
Yakub Ibn Nugman (Tatar) :
Әгәр аларга вәгазь сөйләнсә – һич вәгазьләнмәсләр.
37:14 وَإِذَا رَأَوْا۟ ءَايَةً يَسْتَسْخِرُونَ
37:14
Yakub Ibn Nugman (Tatar) :
Әгәр бер могъҗиза күрсәләр, аны мәсхәрәлән көләләр.
37:15 وَقَالُوٓا۟ إِنْ هَـٰذَآ إِلَّا سِحْرٌ مُّبِينٌ
37:15
Yakub Ibn Nugman (Tatar) :
Бу без күргән нәрсә могъҗиза түгел мәгәр ачык сихер, диләр.
37:16 أَءِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًا وَعِظَـٰمًا أَءِنَّا لَمَبْعُوثُونَ
37:16
Yakub Ibn Nugman (Tatar) :
Янә кәферләр әйттеләр: "Әйә без үлеп сөякләребез дә череп туфрак булгач, яңадан терелеп кубарылырбызмы?
37:17 أَوَءَابَآؤُنَا ٱلْأَوَّلُونَ
37:17
Yakub Ibn Nugman (Tatar) :
Яки безнең әүвәлдәге бабаларыбыз да терелеп кубарылырлармы?"
37:18 قُلْ نَعَمْ وَأَنتُمْ دَٰخِرُونَ
37:18
Yakub Ibn Nugman (Tatar) :
Син аларга әйт: "Әйе үзегез һәм бабаларыгыз да хур вә мескен хәлдә кубарылырсыз".
37:19 فَإِنَّمَا هِىَ زَجْرَةٌ وَٰحِدَةٌ فَإِذَا هُمْ يَنظُرُونَ
37:19
Yakub Ibn Nugman (Tatar) :
Кешеләрнең терелеп каберләреннән чыгулары фәкать бер тавыш белән булыр, ул эшнең Аллаһуга һич авырлыгы юк, һәм Аллаһу хозурына җыелгач, безгә ни булыр инде, дип көтәрләр.
37:20 وَقَالُوا۟ يَـٰوَيْلَنَا هَـٰذَا يَوْمُ ٱلدِّينِ
37:20
Yakub Ibn Nugman (Tatar) :
Кәферләр әйтерләр: "Бу җәза көнедер бүген безгә хәсрәт вә һәлакәтлек, кылган явызлыгыбызның җәзасын бүген күрәбез".
37:21 هَـٰذَا يَوْمُ ٱلْفَصْلِ ٱلَّذِى كُنتُم بِهِۦ تُكَذِّبُونَ
37:21
Yakub Ibn Nugman (Tatar) :
Фәрештәләр кәферләргә әйтерләр: "Менә бу көн сез ышанмаган хак җәза көнедер һәм җәһәннәмгә керәсе кешеләр җәннәткә керәсе кешеләрдән аерыласы көндер.
37:22 ۞ ٱحْشُرُوا۟ ٱلَّذِينَ ظَلَمُوا۟ وَأَزْوَٰجَهُمْ وَمَا كَانُوا۟ يَعْبُدُونَ
37:22
Yakub Ibn Nugman (Tatar) :
(дәвамы түбәндәрәк)
37:23 مِن دُونِ ٱللَّهِ فَٱهْدُوهُمْ إِلَىٰ صِرَٰطِ ٱلْجَحِيمِ
37:23
Yakub Ibn Nugman (Tatar) :
Залимнәрне вә хатыннарын, вә дусларын һәм Аллаһудан башка гыйбадәт кылган сынымнарын кубарыгыз һәм аларны ут юлына куыгыз!
37:24 وَقِفُوهُمْ ۖ إِنَّهُم مَّسْـُٔولُونَ
37:24
Yakub Ibn Nugman (Tatar) :
Вә аларны җәһәннәм алдында туктатыгыз, чөнки кылган эшләреннән, әлбәттә, алардан сорау булыр:
37:25 مَا لَكُمْ لَا تَنَاصَرُونَ
37:25
Yakub Ibn Nugman (Tatar) :
"Сезгә ни булды, дөньядагы кеби бер-берегезгә ярдәм итешмисез?"
37:26 بَلْ هُمُ ٱلْيَوْمَ مُسْتَسْلِمُونَ
37:26
Yakub Ibn Nugman (Tatar) :
Бәлки алар ул көндә ярдәм итешүдән гаҗиз булып, хур булганнары хәлдә Аллаһ әмеренә баш июче булырлар.
37:27 وَأَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلَىٰ بَعْضٍ يَتَسَآءَلُونَ
37:27
Yakub Ibn Nugman (Tatar) :
Вә алар бер-берсен ґәепләп шелтә кылырлар.
37:28 قَالُوٓا۟ إِنَّكُمْ كُنتُمْ تَأْتُونَنَا عَنِ ٱلْيَمِينِ
37:28
Yakub Ibn Nugman (Tatar) :
Иярүчеләр олугъларына әйтерләр: "Без хаклыктабыз дип, ант итеп, безне алдадыгыз, без сезгә иярдек".
37:29 قَالُوا۟ بَل لَّمْ تَكُونُوا۟ مُؤْمِنِينَ
37:29
Yakub Ibn Nugman (Tatar) :
Олугълары әйтерләр: "Сез үзегез хак мөэмин булмагансыз, әгәр Коръән сүзләренә ышанган булсагыз, безгә иярмәгән булыр идегез.
37:30 وَمَا كَانَ لَنَا عَلَيْكُم مِّن سُلْطَـٰنٍۭ ۖ بَلْ كُنتُمْ قَوْمًا طَـٰغِينَ
37:30
Yakub Ibn Nugman (Tatar) :
Ихтыярда безнең сездән артыклыгыбыз юк иде, без сезне көчләп үзебезгә ияртмәдек, бәлки сез үз ихтыярыгыз илә азган кавем булгансыз".
37:31 فَحَقَّ عَلَيْنَا قَوْلُ رَبِّنَآ ۖ إِنَّا لَذَآئِقُونَ
37:31
Yakub Ibn Nugman (Tatar) :
Барчасы бердән әйтерләр: – "Раббыбызның сезне ґәзаб кылырмын дигән сүзе безгә лязем булды, инде без ул ґәзабны бүген татучыбыз.
37:32 فَأَغْوَيْنَـٰكُمْ إِنَّا كُنَّا غَـٰوِينَ
37:32
Yakub Ibn Nugman (Tatar) :
Без, әлбәттә, сезне хак юлдан аздырдык, чөнки без үзебез азган идек, сез дә үз ихтыярыгыз белән безгә ияреп аздыгыз", – диярләр.
37:33 فَإِنَّهُمْ يَوْمَئِذٍ فِى ٱلْعَذَابِ مُشْتَرِكُونَ
37:33
Yakub Ibn Nugman (Tatar) :
Ул көндә олугълары да, иярүчеләре дә ґәзабта бергә булырлар, азгынлыкта бергә булганнары кеби.
37:34 إِنَّا كَذَٰلِكَ نَفْعَلُ بِٱلْمُجْرِمِينَ
37:34
Yakub Ibn Nugman (Tatar) :
Без, әлбәттә, кәферләрне вә азганнарны өнә шулай җәза кылачакбыз.
37:35 إِنَّهُمْ كَانُوٓا۟ إِذَا قِيلَ لَهُمْ لَآ إِلَـٰهَ إِلَّا ٱللَّهُ يَسْتَكْبِرُونَ
37:35
Yakub Ibn Nugman (Tatar) :
Аларга дөреслектә Аллаһудан башка Илаһә юк мәгәр Аллаһу тәгалә үзе генә дип әйтелсә, алар Аллаһны берләүдән тәкәбберләнәләр.
37:36 وَيَقُولُونَ أَئِنَّا لَتَارِكُوٓا۟ ءَالِهَتِنَا لِشَاعِرٍ مَّجْنُونٍۭ
37:36
Yakub Ibn Nugman (Tatar) :
Вә әйтерләр: "Искедән бирле гыйбадәт итеп килгән Илаһәләребезне, бер җенләнгән шагыйрь сүзенә карап ташлыйкмы?"
37:37 بَلْ جَآءَ بِٱلْحَقِّ وَصَدَّقَ ٱلْمُرْسَلِينَ
37:37
Yakub Ibn Nugman (Tatar) :
Ул Мухәммәд г-м хак булган Коръән белән килде, һәм үзеннән әүвәлге пәйгамбәрләргә ышанды.
37:38 إِنَّكُمْ لَذَآئِقُوا۟ ٱلْعَذَابِ ٱلْأَلِيمِ
37:38
Yakub Ibn Nugman (Tatar) :
Әмма сез кәферләр һәм мөшрикләр кыямәт көнне рәнҗеткүче ґәзабны татыячаксыз.
37:39 وَمَا تُجْزَوْنَ إِلَّا مَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ
37:39
Yakub Ibn Nugman (Tatar) :
Сез җәзаланмассыз, мәгәр Аллаһуга каршы барып эшләгән гөнаһларыгыз өчен җәзаланырсыз.
37:40 إِلَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلْمُخْلَصِينَ
37:40
Yakub Ibn Nugman (Tatar) :
Мәгәр Аллаһуның ихлас колларына ґәзаб булмас, җәннәт нигъмәтләре булыр.
37:41 أُو۟لَـٰٓئِكَ لَهُمْ رِزْقٌ مَّعْلُومٌ
37:41
Yakub Ibn Nugman (Tatar) :
Аларга җәннәттә теләгәннәре чаклы һәм алар теләгән вакытта төрле ризык булыр.
37:42 فَوَٰكِهُ ۖ وَهُم مُّكْرَمُونَ
37:42
Yakub Ibn Nugman (Tatar) :
Ул ризыклар төрле җимешләрдер һәм алар җәннәттә хөрмәтлеләрдер.
37:43 فِى جَنَّـٰتِ ٱلنَّعِيمِ
37:43
Yakub Ibn Nugman (Tatar) :
Нигъмәтләр белән тулган җәннәтләрдә сыйланырлар.
37:44 عَلَىٰ سُرُرٍ مُّتَقَـٰبِلِينَ
37:44
Yakub Ibn Nugman (Tatar) :
Яхшы диваннарга бер-берсенә каршы утырып рәхәтләнерләр.
37:45 يُطَافُ عَلَيْهِم بِكَأْسٍ مِّن مَّعِينٍۭ
37:45
Yakub Ibn Nugman (Tatar) :
Хезмәтчеләр аларга савыт белән хәмер китерерләр, ул хәмер җәннәттә елга булып агар.
37:46 بَيْضَآءَ لَذَّةٍ لِّلشَّـٰرِبِينَ
37:46
Yakub Ibn Nugman (Tatar) :
Ул хәмер сөттән ак булып эчүчеләргә ләззәтледер.
37:47 لَا فِيهَا غَوْلٌ وَلَا هُمْ عَنْهَا يُنزَفُونَ
37:47
Yakub Ibn Nugman (Tatar) :
Ул җәннәт хәмерендә гакылны җибәрмәк вә башны авырттырмак юктыр, һәм аны эчеп дөньядагы кеби исермәсләр дә.
37:48 وَعِندَهُمْ قَـٰصِرَٰتُ ٱلطَّرْفِ عِينٌ
37:48
Yakub Ibn Nugman (Tatar) :
Вә яннарында хатыннары булыр, алар күзләрен үз ирләреннән алмаслар, башкага карамаслар, ул хатыннарның күзләре зур һәм матурдыр.
37:49 كَأَنَّهُنَّ بَيْضٌ مَّكْنُونٌ
37:49
Yakub Ibn Nugman (Tatar) :
Ул хатыннарның йөзләре аклыкта тәвә кошының йомыркасы кеби, анда аз гына сарылык булып иң матур төстер.
37:50 فَأَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلَىٰ بَعْضٍ يَتَسَآءَلُونَ
37:50
Yakub Ibn Nugman (Tatar) :
Ул ләззәтле эчемлекләрне эчкәндә әйләнеп бер – берсеннән сорашырлар.
37:51 قَالَ قَآئِلٌ مِّنْهُمْ إِنِّى كَانَ لِى قَرِينٌ
37:51
Yakub Ibn Nugman (Tatar) :
Алардан бер сөйләүчесе әйтте: "Минем дөньяда кабердән терелеп чыгуны инкяр итүче бер иптәшем бар иде.
37:52 يَقُولُ أَءِنَّكَ لَمِنَ ٱلْمُصَدِّقِينَ
37:52
Yakub Ibn Nugman (Tatar) :
Ул миңа әйтәдер иде: "Әйә син кабердән терелеп чыгуга ышанасыңмы?
37:53 أَءِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًا وَعِظَـٰمًا أَءِنَّا لَمَدِينُونَ
37:53
Yakub Ibn Nugman (Tatar) :
Без үлеп сөякләребез череп туфрак булгач, терелеп хисаб вә җәза ителербезме?" – дип."
37:54 قَالَ هَلْ أَنتُم مُّطَّلِعُونَ
37:54
Yakub Ibn Nugman (Tatar) :
Җәннәттәге әлеге мөэмин әйтер: "Ул терелеп кубарылуны инкяр итүче иптәшемне җәһәннәмнән күрсәтимме?
37:55 فَٱطَّلَعَ فَرَءَاهُ فِى سَوَآءِ ٱلْجَحِيمِ
37:55
Yakub Ibn Nugman (Tatar) :
Һәм җәннәттә булганы хәлдә җәһәннәмгә карап, әлеге иптәшен ут уртасында күрер.
37:56 قَالَ تَٱللَّهِ إِن كِدتَّ لَتُرْدِينِ
37:56
Yakub Ibn Nugman (Tatar) :
Уттагы иптәшенә кычкырып әйтер: "Валлаһи син мине ышанмаска өндәп үзең кеби утка салырга якын булдың.
37:57 وَلَوْلَا نِعْمَةُ رَبِّى لَكُنتُ مِنَ ٱلْمُحْضَرِينَ
37:57
Yakub Ibn Nugman (Tatar) :
Әгәр Раббым миңа иманны ингам итмәсә, әлбәттә, сезнең белән бергә мәңгегә утка салынган булыр идем".
37:58 أَفَمَا نَحْنُ بِمَيِّتِينَ
37:58
Yakub Ibn Nugman (Tatar) :
Мөэминнәр җәннәттә бер-берсенә әйтешерләр: "Без җәннәттә тагын үлмәбезме?
37:59 إِلَّا مَوْتَتَنَا ٱلْأُولَىٰ وَمَا نَحْنُ بِمُعَذَّبِينَ
37:59
Yakub Ibn Nugman (Tatar) :
Дөньядагы үлүебездән башка тагын үлмәбезме һәм утта ґәзаб та ителмәбезме?
37:60 إِنَّ هَـٰذَا لَهُوَ ٱلْفَوْزُ ٱلْعَظِيمُ
37:60
Yakub Ibn Nugman (Tatar) :
Әгәр җәннәттә үлмәсәк һәм ґәзаб кылынмасак, бу эш, әлбәттә, олугъ теләккә вә зур бәхеткә ирешмәстер."
37:61 لِمِثْلِ هَـٰذَا فَلْيَعْمَلِ ٱلْعَـٰمِلُونَ
37:61
Yakub Ibn Nugman (Tatar) :
Әнә шундый бәхеткә ирешү өчен, гамәл кылучылар, әлбәттә, җәннәткә алып керә торган хәерле эшләрне эшләсеннәр вә изге гамәлләрне кылсыннар!
37:62 أَذَٰلِكَ خَيْرٌ نُّزُلًا أَمْ شَجَرَةُ ٱلزَّقُّومِ
37:62
Yakub Ibn Nugman (Tatar) :
Кеше өчен мәңге торачак урын йөзеннән, нигъмәтләр белән тулган җәннәтләр яхшымы? Яки заккум агачы үсә торган җәһәннәм яхшымы?
37:63 إِنَّا جَعَلْنَـٰهَا فِتْنَةً لِّلظَّـٰلِمِينَ
37:63
Yakub Ibn Nugman (Tatar) :
Ул заккум агачының җәһәннәм уты эчендә үскәнлегенә һәм җимеш биргәнлегенә ышанмыйлар, ышанмаулары аларга ґәзаб өстенә ґәзаб булачак. Ул җимеш энәле булып ашаганда тамакны ертыр, ачылыгы тамакны көйдерер. Ышанмаучыларга шул җимешне ашатырлар.
37:64 إِنَّهَا شَجَرَةٌ تَخْرُجُ فِىٓ أَصْلِ ٱلْجَحِيمِ
37:64
Yakub Ibn Nugman (Tatar) :
Дөреслектә ул агач җәһәннәмнең төбеннән чыгып үсәдер.
37:65 طَلْعُهَا كَأَنَّهُۥ رُءُوسُ ٱلشَّيَـٰطِينِ
37:65
Yakub Ibn Nugman (Tatar) :
Аның җимешләре кабахәтлектә гүя шайтан башларыдыр.
37:66 فَإِنَّهُمْ لَـَٔاكِلُونَ مِنْهَا فَمَالِـُٔونَ مِنْهَا ٱلْبُطُونَ
37:66
Yakub Ibn Nugman (Tatar) :
Имансызлар, әлбәттә, ул агачның җимешен ашарлар, һәм шул ачы җимеш белән корсакларын тутырачаклар.
37:67 ثُمَّ إِنَّ لَهُمْ عَلَيْهَا لَشَوْبًا مِّنْ حَمِيمٍ
37:67
Yakub Ibn Nugman (Tatar) :
Соңра аларга эрен кушылган кайнар су эчерелер.
37:68 ثُمَّ إِنَّ مَرْجِعَهُمْ لَإِلَى ٱلْجَحِيمِ
37:68
Yakub Ibn Nugman (Tatar) :
Соңра аларның кайтарылмаклары җәһәннәмгәдер.
37:69 إِنَّهُمْ أَلْفَوْا۟ ءَابَآءَهُمْ ضَآلِّينَ
37:69
Yakub Ibn Nugman (Tatar) :
Алар ата-бабаларының хак юлдан адашканлыкларын белделәр, ләкин белсәләр дә хак динне кабул итмәделәр.
37:70 فَهُمْ عَلَىٰٓ ءَاثَـٰرِهِمْ يُهْرَعُونَ
37:70
Yakub Ibn Nugman (Tatar) :
Аларның адашканын белә торып аталарына ашыгып иярделәр һәм алар гыйбадәт кылган сынымнарга гыйбадәт кылдылар.
37:71 وَلَقَدْ ضَلَّ قَبْلَهُمْ أَكْثَرُ ٱلْأَوَّلِينَ
37:71
Yakub Ibn Nugman (Tatar) :
Тәхкыйк әүвәлгеләрнең дә күбрәге адашкан иделәр.
37:72 وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا فِيهِم مُّنذِرِينَ
37:72
Yakub Ibn Nugman (Tatar) :
Без аларга, әлбәттә, җәһәннәм ґәзабы белән куркытучы пәйгамбәрләр җибәрдек.
37:73 فَٱنظُرْ كَيْفَ كَانَ عَـٰقِبَةُ ٱلْمُنذَرِينَ
37:73
Yakub Ibn Nugman (Tatar) :
Күр! Куркытылып та пәйгамбәрләрне ялганга тотучыларның ахыры ничек булды, әлбәттә, һәлак булдылар.
37:74 إِلَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلْمُخْلَصِينَ
37:74
Yakub Ibn Nugman (Tatar) :
Мәгәр Аллаһуның ихласлы коллары ґәзабтан котылдылар.
37:75 وَلَقَدْ نَادَىٰنَا نُوحٌ فَلَنِعْمَ ٱلْمُجِيبُونَ
37:75
Yakub Ibn Nugman (Tatar) :
Нух г-м кавеменең иманга килүеннән өмет кисеп: "Йә Рабби, ярдәм бир", – дип, Безгә дога кылды, ни хуш доганы кабул итүчеләрдәнбез.
37:76 وَنَجَّيْنَـٰهُ وَأَهْلَهُۥ مِنَ ٱلْكَرْبِ ٱلْعَظِيمِ
37:76
Yakub Ibn Nugman (Tatar) :
Нухны вә аңа ияргән мөселман җәмәгатьне кәферләрнең золымыннан һәм Туфан суына батып һәлак булудан коткардык.
37:77 وَجَعَلْنَا ذُرِّيَّتَهُۥ هُمُ ٱلْبَاقِينَ
37:77
Yakub Ibn Nugman (Tatar) :
Вә Нухның балаларын кыямәткә чаклы калдырдык, дөньядагы барча кеше аның нәселеннәндер.
37:78 وَتَرَكْنَا عَلَيْهِ فِى ٱلْـَٔاخِرِينَ
37:78
Yakub Ibn Nugman (Tatar) :
Без Нух өчен аңардан соң килгән пәйгамбәрләрдә яхшы исем калдырдык, һәр ышанучы аны мактап сөйләр.
37:79 سَلَـٰمٌ عَلَىٰ نُوحٍ فِى ٱلْعَـٰلَمِينَ
37:79
Yakub Ibn Nugman (Tatar) :
Барча гамәлдә ул Нухка кеше, җен, вә фәрештәләр сәлам әйтерләр.
37:80 إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِى ٱلْمُحْسِنِينَ
37:80
Yakub Ibn Nugman (Tatar) :
Без, әлбәттә, яхшыларга әнә шулай изге җәза бирәбез.
37:81 إِنَّهُۥ مِنْ عِبَادِنَا ٱلْمُؤْمِنِينَ
37:81
Yakub Ibn Nugman (Tatar) :
Ул Нух Безнең хак мөэмин колларыбыздандыр.
37:82 ثُمَّ أَغْرَقْنَا ٱلْـَٔاخَرِينَ
37:82
Yakub Ibn Nugman (Tatar) :
Соңра аның имансыз кавемен суга батырып һәлак иттек.
37:83 ۞ وَإِنَّ مِن شِيعَتِهِۦ لَإِبْرَٰهِيمَ
37:83
Yakub Ibn Nugman (Tatar) :
Диннең асылында Нух г-мгә иярүчеләрнең берсе Ибраһим г-мдер, гәрчә аралары ике мең алты йөз кырык ел булса да.
37:84 إِذْ جَآءَ رَبَّهُۥ بِقَلْبٍ سَلِيمٍ
37:84
Yakub Ibn Nugman (Tatar) :
Ул Ибраһим Раббысына ширектән вә шиктән пакь күңел белән килде.
37:85 إِذْ قَالَ لِأَبِيهِ وَقَوْمِهِۦ مَاذَا تَعْبُدُونَ
37:85
Yakub Ibn Nugman (Tatar) :
Атасына вә кавеменә әйтте: "Аллаһны ташлап нәрсәгә гыйбадәт кыласыз.
37:86 أَئِفْكًا ءَالِهَةً دُونَ ٱللَّهِ تُرِيدُونَ
37:86
Yakub Ibn Nugman (Tatar) :
Ялганнарның иң кабахәтен кылганыгыз хәлдә Аллаһудан башка нәрсәне Аллаһ дияргә телисез.
37:87 فَمَا ظَنُّكُم بِرَبِّ ٱلْعَـٰلَمِينَ
37:87
Yakub Ibn Nugman (Tatar) :
Һичнәрсәгә ярамаган нәрсәләргә гыйбадәт кыласыз да бит, барча галәмне тәрбия итүче Аллаһ хакында нәрсә уйлыйсыз? Ул – Аллаһ сезне хөкем итмәс һәм ґәзаб кылмас, дип уйлыйсызмы? Бу кавем йолдызларга табыныр иделәр, бәйрәм көннәрендә корбан чалып, корбаннарын сынымнары алдына куеп, үзләре кырга бәйрәм итәргә чыга торган булганнар, шул бәйрәм итә торган урыннарына Ибраһим г-мне дә чакырдылар.
37:88 فَنَظَرَ نَظْرَةً فِى ٱلنُّجُومِ
37:88
Yakub Ibn Nugman (Tatar) :
Ибраһим башын күтәреп йолдызларга карады.
37:89 فَقَالَ إِنِّى سَقِيمٌ
37:89
Yakub Ibn Nugman (Tatar) :
Һәм әйтте: "Мин чирлим, миндә тагун чире булса кирәк, бара алмыйм".
37:90 فَتَوَلَّوْا۟ عَنْهُ مُدْبِرِينَ
37:90
Yakub Ibn Nugman (Tatar) :
Һәм алар Ибраһимнең чире йокмасын дип, аны калдырып бар да кырга киттеләр.
37:91 فَرَاغَ إِلَىٰٓ ءَالِهَتِهِمْ فَقَالَ أَلَا تَأْكُلُونَ
37:91
Yakub Ibn Nugman (Tatar) :
Ибраһим яшеренеп сынымнар янына керде, алларындагы корбаннарны күргәч, сынымнарга ник ашамыйсыз диде.
37:92 مَا لَكُمْ لَا تَنطِقُونَ
37:92
Yakub Ibn Nugman (Tatar) :
Сезгә ни булды – сөйләмисез, миңа җавап бирмисез?
37:93 فَرَاغَ عَلَيْهِمْ ضَرْبًۢا بِٱلْيَمِينِ
37:93
Yakub Ibn Nugman (Tatar) :
Соңра сынымнарын балта белән бик каты җимерергә тотынды, чөнки башта – сынымнарыгызны валлаһи ватачакмын, дигән иде.
37:94 فَأَقْبَلُوٓا۟ إِلَيْهِ يَزِفُّونَ
37:94
Yakub Ibn Nugman (Tatar) :
Ибраһимнең сынымнарын ватканын ишетеп мөшрикләр йөгереп килделәр, һәм без гыйбадәт кыла торган сынымнарыбызны ник җимердең диделәр.
37:95 قَالَ أَتَعْبُدُونَ مَا تَنْحِتُونَ
37:95
Yakub Ibn Nugman (Tatar) :
Ибраһим әйтте: "Үзегез агачтан, таштан юнып ясаган нәрсәләргә гыйбадәт кыласызмы?
37:96 وَٱللَّهُ خَلَقَكُمْ وَمَا تَعْمَلُونَ
37:96
Yakub Ibn Nugman (Tatar) :
Бит үзегезне дә вә сез сыным ясаган агач, ташларны да Аллаһ юктан бар кылды."
37:97 قَالُوا۟ ٱبْنُوا۟ لَهُۥ بُنْيَـٰنًا فَأَلْقُوهُ فِى ٱلْجَحِيمِ
37:97
Yakub Ibn Nugman (Tatar) :
Хакка каршы ачулары килеп, Намрут патша вә аның олугълары әйттеләр: "Таштан зур бина ясагыз, аннары эченә утын тутырып яндырыгыз, кайчан ялкынланып янарга тотынса, ялкын эченә Ибраһимне атыгыз", – дип.
37:98 فَأَرَادُوا۟ بِهِۦ كَيْدًا فَجَعَلْنَـٰهُمُ ٱلْأَسْفَلِينَ
37:98
Yakub Ibn Nugman (Tatar) :
Алар Ибраһимгә явызлыкны кылырга теләделәр, һәм Без аларның мәкерен буш кылып үзләрен хур иттек, утны Ибраһимгә салкын итеп, пәйгамбәрлегенә дәлил кылдык. Бабил шәһәреңдә Ибраһимгә эш калмады. Аллаһ хөкемнәрен ирештерде, могъҗизалар күрсәтте, инде аңа күчеп китү лязем булды.
37:99 وَقَالَ إِنِّى ذَاهِبٌ إِلَىٰ رَبِّى سَيَهْدِينِ
37:99
Yakub Ibn Nugman (Tatar) :
Вә ул әйтте: "Раббым әмер иткән урынга күчеп китәмен, әлбәттә, Раббым мине барасы җиремә җиткерер. Ибраһим һәм хатыны картайганнар, балалары юк иде. Шул сәбәпле карт көннәрендә булса да Ибраһим Аллаһудан бала сорады.
37:100 رَبِّ هَبْ لِى مِنَ ٱلصَّـٰلِحِينَ
37:100
Yakub Ibn Nugman (Tatar) :
Ий Раббым миңа бер изге ир бала биргел, миңа ярдәмче булсын!
37:101 فَبَشَّرْنَـٰهُ بِغُلَـٰمٍ حَلِيمٍ
37:101
Yakub Ibn Nugman (Tatar) :
Без Ибраһимгә бер ир бала белән шатлык хәбәрен бирдек, ул бала кечкенә чагында галим, олугъ хәлендә йомшак күңелледер.
37:102 فَلَمَّا بَلَغَ مَعَهُ ٱلسَّعْىَ قَالَ يَـٰبُنَىَّ إِنِّىٓ أَرَىٰ فِى ٱلْمَنَامِ أَنِّىٓ أَذْبَحُكَ فَٱنظُرْ مَاذَا تَرَىٰ ۚ قَالَ يَـٰٓأَبَتِ ٱفْعَلْ مَا تُؤْمَرُ ۖ سَتَجِدُنِىٓ إِن شَآءَ ٱللَّهُ مِنَ ٱلصَّـٰبِرِينَ
37:102
Yakub Ibn Nugman (Tatar) :
Ул бала җиде яшенә җитеп атасы илә йөри башлагач, Ибраһим әйтте: "Ий угълым, мин төшемдә Аллаһ тарафыннан сине корбан итеп чалырга боерыламын, уйлап күр бу эшкә ничек карыйсың? Угълы Исмагыйл әйтте: "Ий атам, ни белән боерылган булсаң, шуны эшлә, мин Аллаһ хөкеменә ризамын, бу эштә мине, Аллаһ теләсә, сабыр итүчеләрдән табарсың", – дип.
37:103 فَلَمَّآ أَسْلَمَا وَتَلَّهُۥ لِلْجَبِينِ
37:103
Yakub Ibn Nugman (Tatar) :
Безнең әмерне икесе дә риза булып кабул иттеләр һәм Исмагыйлне яны белән яткызды.
37:104 وَنَـٰدَيْنَـٰهُ أَن يَـٰٓإِبْرَٰهِيمُ
37:104
Yakub Ibn Nugman (Tatar) :
Кулына пычак алуга Без кычкырдык: "Ий Ибраһим,
37:105 قَدْ صَدَّقْتَ ٱلرُّءْيَآ ۚ إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِى ٱلْمُحْسِنِينَ
37:105
Yakub Ibn Nugman (Tatar) :
төшеңдә күргән Безнең әмерне тәсъдыйк кылдың, үтәгән хөкемендә булдың". Әнә шулай үзебезгә итагать иткән яхшы мөэминнәрне изге җәзалар белән нигъмәтлибез.
37:106 إِنَّ هَـٰذَا لَهُوَ ٱلْبَلَـٰٓؤُا۟ ٱلْمُبِينُ
37:106
Yakub Ibn Nugman (Tatar) :
Аллаһуның изге балаңны корбан итеп чал дигән әмере, әлбәттә, зур һәм авыр сынаудыр.
37:107 وَفَدَيْنَـٰهُ بِذِبْحٍ عَظِيمٍ
37:107
Yakub Ibn Nugman (Tatar) :
Без аңа Исмагыйл урынына корбан итеп бугазлар өчен җәннәтән бер зур тәкә бирдек.
37:108 وَتَرَكْنَا عَلَيْهِ فِى ٱلْـَٔاخِرِينَ
37:108
Yakub Ibn Nugman (Tatar) :
Яхшылыгы белән искә алу өчен дөньяга соңыннан килгәннәргә Ибраһимнең яхшы әсәрләрен калдырдык.
37:109 سَلَـٰمٌ عَلَىٰٓ إِبْرَٰهِيمَ
37:109
Yakub Ibn Nugman (Tatar) :
Ул Ибраһимгә барча галәм сәлам әйтер.
37:110 كَذَٰلِكَ نَجْزِى ٱلْمُحْسِنِينَ
37:110
Yakub Ibn Nugman (Tatar) :
Яхшы эшләрне кылучыга Без шулай изгелек итәбез.
37:111 إِنَّهُۥ مِنْ عِبَادِنَا ٱلْمُؤْمِنِينَ
37:111
Yakub Ibn Nugman (Tatar) :
Ибраһим Безнең хак мөэмин колларыбыздандыр.
37:112 وَبَشَّرْنَـٰهُ بِإِسْحَـٰقَ نَبِيًّا مِّنَ ٱلصَّـٰلِحِينَ
37:112
Yakub Ibn Nugman (Tatar) :
Дәхи Исхакны бирәчәгебез белән шатлыклы хәбәр бирдек, ул Исхак изгеләрдән вә пәйгамбәрләрдән булды.
37:113 وَبَـٰرَكْنَا عَلَيْهِ وَعَلَىٰٓ إِسْحَـٰقَ ۚ وَمِن ذُرِّيَّتِهِمَا مُحْسِنٌ وَظَالِمٌ لِّنَفْسِهِۦ مُبِينٌ
37:113
Yakub Ibn Nugman (Tatar) :
Ибраһимгә вә Исхакка эшләрендә вә нәселләрендә бәрәкәт бирдек, вә аларның нәселеннән килгән кешеләрнең бәгъзеләре көферлек вә бозыклык белән үзләренә ачык золым итүчеләрдер.
37:114 وَلَقَدْ مَنَنَّا عَلَىٰ مُوسَىٰ وَهَـٰرُونَ
37:114
Yakub Ibn Nugman (Tatar) :
Тәхкыйк Муса илә Һарунга пәйгамбәрлек биреп нигъмәтләндердек.
37:115 وَنَجَّيْنَـٰهُمَا وَقَوْمَهُمَا مِنَ ٱلْكَرْبِ ٱلْعَظِيمِ
37:115
Yakub Ibn Nugman (Tatar) :
Аларны вә кавемнәрен зур бәладән коткардык, ягъни Фиргауннең золымыннан вә суга батудан коткардык.
37:116 وَنَصَرْنَـٰهُمْ فَكَانُوا۟ هُمُ ٱلْغَـٰلِبِينَ
37:116
Yakub Ibn Nugman (Tatar) :
Без аларга ярдәм бирдек һәм дошманнарын җиңделәр.
37:117 وَءَاتَيْنَـٰهُمَا ٱلْكِتَـٰبَ ٱلْمُسْتَبِينَ
37:117
Yakub Ibn Nugman (Tatar) :
Вә Без аларга һәрнәрсәне бәян кылып бетергән Тәүратны бирдек.
37:118 وَهَدَيْنَـٰهُمَا ٱلصِّرَٰطَ ٱلْمُسْتَقِيمَ
37:118
Yakub Ibn Nugman (Tatar) :
Вә аларны туры юлга күндердек.
37:119 وَتَرَكْنَا عَلَيْهِمَا فِى ٱلْـَٔاخِرِينَ
37:119
Yakub Ibn Nugman (Tatar) :
Вә соңыннан килгәннәргә Муса илә Һарунны яхшылык белән искә алуны калдырдык.
37:120 سَلَـٰمٌ عَلَىٰ مُوسَىٰ وَهَـٰرُونَ
37:120
Yakub Ibn Nugman (Tatar) :
Яхшылык илә искә алулары Муса илә Һарунга сәлам булсын димәкләредер.
37:121 إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِى ٱلْمُحْسِنِينَ
37:121
Yakub Ibn Nugman (Tatar) :
Тәхкыйк Без гөнаһтан сакланып яхшылык кылучыларга изгелек итәбез.
37:122 إِنَّهُمَا مِنْ عِبَادِنَا ٱلْمُؤْمِنِينَ
37:122
Yakub Ibn Nugman (Tatar) :
Дөреслектә алар Безнең хак мөэмин колларыбыздан иделәр.
37:123 وَإِنَّ إِلْيَاسَ لَمِنَ ٱلْمُرْسَلِينَ
37:123
Yakub Ibn Nugman (Tatar) :
Вә Ильяс та Аллаһ тарафыннан җибәрелгән пәйгамбәрләрдәндер.
37:124 إِذْ قَالَ لِقَوْمِهِۦٓ أَلَا تَتَّقُونَ
37:124
Yakub Ibn Nugman (Tatar) :
Кавеменә: "Аллаһудан курыкмыйсызмы, Аңа гыйбадәт кылмыйсыз" – диде.
37:125 أَتَدْعُونَ بَعْلًا وَتَذَرُونَ أَحْسَنَ ٱلْخَـٰلِقِينَ
37:125
Yakub Ibn Nugman (Tatar) :
Сезне вә һәрнәрсәне күркәм сурәттә халык кылучы Аллаһуны куеп, бәгел исемле сынымга табынасызмы?
37:126 ٱللَّهَ رَبَّكُمْ وَرَبَّ ءَابَآئِكُمُ ٱلْأَوَّلِينَ
37:126
Yakub Ibn Nugman (Tatar) :
Ул – Аллаһ сезнең Раббыгыз вә әүвәлге бабаларыгызның Раббысыдыр.
37:127 فَكَذَّبُوهُ فَإِنَّهُمْ لَمُحْضَرُونَ
37:127
Yakub Ibn Nugman (Tatar) :
Алар Ильясны ялганга тоттылар, үзләре вә сынымнары җыелып утта булырлар.
37:128 إِلَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلْمُخْلَصِينَ
37:128
Yakub Ibn Nugman (Tatar) :
Мәгәр Аллаһуның ихласлы коллары утка кермәсләр.
37:129 وَتَرَكْنَا عَلَيْهِ فِى ٱلْـَٔاخِرِينَ
37:129
Yakub Ibn Nugman (Tatar) :
Без Ильяска соңыннан килгәннәрнең телләрендә яхшы сүз калдырдык.
37:130 سَلَـٰمٌ عَلَىٰٓ إِلْ يَاسِينَ
37:130
Yakub Ibn Nugman (Tatar) :
Ул сүз Ильяска сәлам булсын димәкләредер.
37:131 إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِى ٱلْمُحْسِنِينَ
37:131
Yakub Ibn Nugman (Tatar) :
Гөнаһтан сакланып изге гамәлләр кылучыларга әнә шулай изгелек итәбез.
37:132 إِنَّهُۥ مِنْ عِبَادِنَا ٱلْمُؤْمِنِينَ
37:132
Yakub Ibn Nugman (Tatar) :
Дөреслектә Ильяс Безнең хак мөэмин колларыбыздан иде.
37:133 وَإِنَّ لُوطًا لَّمِنَ ٱلْمُرْسَلِينَ
37:133
Yakub Ibn Nugman (Tatar) :
Вә Лут г-мдә Аллаһ тарафыннан җибәрелгән пәйгамбәрләрдәндер.
37:134 إِذْ نَجَّيْنَـٰهُ وَأَهْلَهُۥٓ أَجْمَعِينَ
37:134
Yakub Ibn Nugman (Tatar) :
Без аны вә кавемен ґәзабтан коткардык.
37:135 إِلَّا عَجُوزًا فِى ٱلْغَـٰبِرِينَ
37:135
Yakub Ibn Nugman (Tatar) :
Мәгәр аның хатынын ґәзабта кылучылардан кылдык.
37:136 ثُمَّ دَمَّرْنَا ٱلْـَٔاخَرِينَ
37:136
Yakub Ibn Nugman (Tatar) :
Соңра калганнарын барчасын һәлак иттек.
37:137 وَإِنَّكُمْ لَتَمُرُّونَ عَلَيْهِم مُّصْبِحِينَ
37:137
Yakub Ibn Nugman (Tatar) :
Ий кәферләр, көндез ул тарафтан үткәнегездә аларның һәлак булган урынын күрерсез.
37:138 وَبِٱلَّيْلِ ۗ أَفَلَا تَعْقِلُونَ
37:138
Yakub Ibn Nugman (Tatar) :
Һәм кич белән үткәндә дә күрерсез! Аларның хәлен күргәч, уйлап фикерләп карамыйсызмы?
37:139 وَإِنَّ يُونُسَ لَمِنَ ٱلْمُرْسَلِينَ
37:139
Yakub Ibn Nugman (Tatar) :
Вә Йунүс та Безнең җибәргән пәйгамбәләребездәндер.
37:140 إِذْ أَبَقَ إِلَى ٱلْفُلْكِ ٱلْمَشْحُونِ
37:140
Yakub Ibn Nugman (Tatar) :
Йунүс иман китермәгән кавемен ташлап, кешеләр белән тулган зур көймәгә керде.
37:141 فَسَاهَمَ فَكَانَ مِنَ ٱلْمُدْحَضِينَ
37:141
Yakub Ibn Nugman (Tatar) :
Көймә кузгалмады, шул сәбәпле көймәдәге кешеләр, арабызда качкан кеше бардыр, дип, шөбаґә салдылар, һәм шөбаґә Йунүска чыгып, аны диңгезгә ташладылар.
37:142 فَٱلْتَقَمَهُ ٱلْحُوتُ وَهُوَ مُلِيمٌ
37:142
Yakub Ibn Nugman (Tatar) :
Аны дәрхәл бер зур балык йотты, вә ул Аллаһ рөхсәтеннән башка кавемен ташлап киткәне өчен үзен үзе шелтәлидер.
37:143 فَلَوْلَآ أَنَّهُۥ كَانَ مِنَ ٱلْمُسَبِّحِينَ
37:143
Yakub Ibn Nugman (Tatar) :
Әгәр Йунүс "Һич юктыр Илаһә, мәгәр Син генә йә Рабби, мин Сине һәр кимчелектән пакьсең дип беләм, мин, әлбәттә, Синең рөхсәтеңнән башка китеп, үземә золым итүчеләрдән булдым", – дип әйтмәсә иде.
37:144 لَلَبِثَ فِى بَطْنِهِۦٓ إِلَىٰ يَوْمِ يُبْعَثُونَ
37:144
Yakub Ibn Nugman (Tatar) :
Әлбәттә, ул балык карынында кешеләр терелеп каберләреннән кубарылган көнгә чаклы торыр иде.
37:145 ۞ فَنَبَذْنَـٰهُ بِٱلْعَرَآءِ وَهُوَ سَقِيمٌ
37:145
Yakub Ibn Nugman (Tatar) :
Без аны берникадәр вакыт балык карнында торганнан соң сырхау булганы хәлдә корыга чыгарып ташладык, ягъни Аллаһ әмере белән балык Йунүсны су читенә, корыга чыгарып куйды.
37:146 وَأَنۢبَتْنَا عَلَيْهِ شَجَرَةً مِّن يَقْطِينٍ
37:146
Yakub Ibn Nugman (Tatar) :
Вә аның янында киң яфраклы агач үстердек, ул агач аңа кояштан күләгә булды һәм ул агач янына чебен, черки, кигәвен кебиләр килмәделәр, чөнки аның тәне җәрәхәтләнгән иде. Ул шул урында берничә көн торып Аллаһның рәхмәте белән бик тиз сәламәтләнде.
37:147 وَأَرْسَلْنَـٰهُ إِلَىٰ مِا۟ئَةِ أَلْفٍ أَوْ يَزِيدُونَ
37:147
Yakub Ibn Nugman (Tatar) :
Без аны йөз меңле яки йөз меңнән артыграк кешеле шәһәргә пәйгамбәр итеп җибәргән идек, балык карыныннан чыккач та шул шәһәргә җибәрдек.
37:148 فَـَٔامَنُوا۟ فَمَتَّعْنَـٰهُمْ إِلَىٰ حِينٍ
37:148
Yakub Ibn Nugman (Tatar) :
Һәм бу юлы һәммәсе иман китерделәр, вә Без дә аларны билгеләнгән әҗәлләренә чаклы малларыннан файдаландырдык, тыныч яшәттек.
37:149 فَٱسْتَفْتِهِمْ أَلِرَبِّكَ ٱلْبَنَاتُ وَلَهُمُ ٱلْبَنُونَ
37:149
Yakub Ibn Nugman (Tatar) :
Син алардан сорап кара: "Әйә кызлар Аллаһуның баласы булып, ирләр ул мөшрикләрнең балаларымы?"
37:150 أَمْ خَلَقْنَا ٱلْمَلَـٰٓئِكَةَ إِنَـٰثًا وَهُمْ شَـٰهِدُونَ
37:150
Yakub Ibn Nugman (Tatar) :
Яки Без фәрештәләрне кызлар итеп халык кылганыбызны алар күреп тордылармы?
37:151 أَلَآ إِنَّهُم مِّنْ إِفْكِهِمْ لَيَقُولُونَ
37:151
Yakub Ibn Nugman (Tatar) :
Әгаһ булыгыз алар ялганчы булганлыкларыннан.
37:152 وَلَدَ ٱللَّهُ وَإِنَّهُمْ لَكَـٰذِبُونَ
37:152
Yakub Ibn Nugman (Tatar) :
Аллаһуның баласы бар дип әйтәләр, тәхкыйк алар ул сүзләрендә ялганчылардыр.
37:153 أَصْطَفَى ٱلْبَنَاتِ عَلَى ٱلْبَنِينَ
37:153
Yakub Ibn Nugman (Tatar) :
Ий мөшрикләр, сез Аллаһ ир балаларны куеп кыз балаларны үзенә ихтыяр итте дисезме?
37:154 مَا لَكُمْ كَيْفَ تَحْكُمُونَ
37:154
Yakub Ibn Nugman (Tatar) :
Сезгә ни булды, һич гакылга сыймый торган нәрсәне хөкем итәсез.
37:155 أَفَلَا تَذَكَّرُونَ
37:155
Yakub Ibn Nugman (Tatar) :
Аз гына булса да уйлап фикерләп карамыйсызмы?
37:156 أَمْ لَكُمْ سُلْطَـٰنٌ مُّبِينٌ
37:156
Yakub Ibn Nugman (Tatar) :
Яки Аллаһуның баласы барлыгына сезнең ачык бер дәлилегез бармы?
37:157 فَأْتُوا۟ بِكِتَـٰبِكُمْ إِن كُنتُمْ صَـٰدِقِينَ
37:157
Yakub Ibn Nugman (Tatar) :
Китабыгызны китерегез, укып карыйк, әгәр Аллаһуның баласы бар дигән сүзегез дөрес булса.
37:158 وَجَعَلُوا۟ بَيْنَهُۥ وَبَيْنَ ٱلْجِنَّةِ نَسَبًا ۚ وَلَقَدْ عَلِمَتِ ٱلْجِنَّةُ إِنَّهُمْ لَمُحْضَرُونَ
37:158
Yakub Ibn Nugman (Tatar) :
Мөшрикләр Аллаһ белән фәрештәләр арасында нәсеп кылдылар. Аллаһуның кызлары дип әйтелгән фәрештәләр белделәр, ул сүзне әйткән мөшрикләрнең җәһәннәмгә кереп ґәзаб кылыначакларын.
37:159 سُبْحَـٰنَ ٱللَّهِ عَمَّا يَصِفُونَ
37:159
Yakub Ibn Nugman (Tatar) :
Аллаһ мөшрикләр ифтира кылган баладан пакьтер.
37:160 إِلَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلْمُخْلَصِينَ
37:160
Yakub Ibn Nugman (Tatar) :
Мәгәр Аллаһуның ихласлы коллары Аллаһуга ялганны ифтира кылмаслар, алар ґәзабдан ераклардыр.
37:161 فَإِنَّكُمْ وَمَا تَعْبُدُونَ
37:161
Yakub Ibn Nugman (Tatar) :
"Сез мөшрикләр вә гыйбадәт кылган сынымнарыгыз,
37:162 مَآ أَنتُمْ عَلَيْهِ بِفَـٰتِنِينَ
37:162
Yakub Ibn Nugman (Tatar) :
сез кешеләрне имансыз, динсез итә алмассыз,
37:163 إِلَّا مَنْ هُوَ صَالِ ٱلْجَحِيمِ
37:163
Yakub Ibn Nugman (Tatar) :
мәгәр җәһәннәмгә салыначак кешеләрне үзегезгә ияртеп аздырырсыз".
37:164 وَمَا مِنَّآ إِلَّا لَهُۥ مَقَامٌ مَّعْلُومٌ
37:164
Yakub Ibn Nugman (Tatar) :
Җәбраил фәрештә әйтте: "Безнең арабызда фәрештәләрнең һәрберсенә билгеләнгән гыйбадәт урыны бардыр.
37:165 وَإِنَّا لَنَحْنُ ٱلصَّآفُّونَ
37:165
Yakub Ibn Nugman (Tatar) :
Вә без гыйбадәттә, әлбәттә, саф-саф булып торабыз.
37:166 وَإِنَّا لَنَحْنُ ٱلْمُسَبِّحُونَ
37:166
Yakub Ibn Nugman (Tatar) :
Вә без Аллаһу тәгаләгә даим тәсбихләр әйтәбез.
37:167 وَإِن كَانُوا۟ لَيَقُولُونَ
37:167
Yakub Ibn Nugman (Tatar) :
Гәрчә мөшрикләр әйтсәләр дә:
37:168 لَوْ أَنَّ عِندَنَا ذِكْرًا مِّنَ ٱلْأَوَّلِينَ
37:168
Yakub Ibn Nugman (Tatar) :
"Әгәр әүвәлге өммәтләргә иңгән китап кеби безгә дә бер китап иңгән булса,
37:169 لَكُنَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلْمُخْلَصِينَ
37:169
Yakub Ibn Nugman (Tatar) :
Без, әлбәттә, Аллаһуның ихласлы колларыннан булыр идек", – дип.
37:170 فَكَفَرُوا۟ بِهِۦ ۖ فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ
37:170
Yakub Ibn Nugman (Tatar) :
Алар әйткәнчә Коръән килгән иде, аны инкяр иттеләр, эшләренең ахыры ничек булачагын тиздән белерләр.
37:171 وَلَقَدْ سَبَقَتْ كَلِمَتُنَا لِعِبَادِنَا ٱلْمُرْسَلِينَ
37:171
Yakub Ibn Nugman (Tatar) :
Тәхкыйк пәйгамбәр булган колларыбызга ярдәм бирәчәкбез, дигән вәгъдәбез булып үтте.
37:172 إِنَّهُمْ لَهُمُ ٱلْمَنصُورُونَ
37:172
Yakub Ibn Nugman (Tatar) :
Алар, әлбәттә, ярдәм бирелмеш булырлар.
37:173 وَإِنَّ جُندَنَا لَهُمُ ٱلْغَـٰلِبُونَ
37:173
Yakub Ibn Nugman (Tatar) :
Дәхи мөэминнәр Безнең гаскәрләребездер, алар, әлбәттә, дошманнарын җиңәрләр.
37:174 فَتَوَلَّ عَنْهُمْ حَتَّىٰ حِينٍ
37:174
Yakub Ibn Nugman (Tatar) :
Ий Мухәммәд г-м, син алардан вәгъдә иткән көнебез җиткәнче, алардан кисел!
37:175 وَأَبْصِرْهُمْ فَسَوْفَ يُبْصِرُونَ
37:175
Yakub Ibn Nugman (Tatar) :
Аларга ирешәчәк мәшәкатьләрне үзләренә күрсәт! Тиздән күрерләр мөэминнәргә нигъмәт, кәферләргә ґәзаб хәзерләнгәнлеген.
37:176 أَفَبِعَذَابِنَا يَسْتَعْجِلُونَ
37:176
Yakub Ibn Nugman (Tatar) :
Әйә алар ахмаклык белән Безнең ґәзабыбызның тиз килүен телиләрме?
37:177 فَإِذَا نَزَلَ بِسَاحَتِهِمْ فَسَآءَ صَبَاحُ ٱلْمُنذَرِينَ
37:177
Yakub Ibn Nugman (Tatar) :
Әгәр Безнең ґәзабыбыз ул кавемгә иңсә, куркытып та курыкмаган кавемнең таңы нинди яман таң булыр.
37:178 وَتَوَلَّ عَنْهُمْ حَتَّىٰ حِينٍ
37:178
Yakub Ibn Nugman (Tatar) :
Вәгъдә көненә чаклы алардан кисел!
37:179 وَأَبْصِرْ فَسَوْفَ يُبْصِرُونَ
37:179
Yakub Ibn Nugman (Tatar) :
Син аларга җәзаны күрсәт, хаклык кайда икәнен тиздән күрерләр!
37:180 سُبْحَـٰنَ رَبِّكَ رَبِّ ٱلْعِزَّةِ عَمَّا يَصِفُونَ
37:180
Yakub Ibn Nugman (Tatar) :
Барча кимчелектән пакь булган синең Раббың, өстенлек һәм кодрәт Раббысыдыр, Ул мөшрикләр сыйфатлаган нәрсәләрдән пакьтер.
37:181 وَسَلَـٰمٌ عَلَى ٱلْمُرْسَلِينَ
37:181
Yakub Ibn Nugman (Tatar) :
Вә барча пәйгамбәрләргә Аллаһуның сәламе булсын!
37:182 وَٱلْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ ٱلْعَـٰلَمِينَ
37:182
Yakub Ibn Nugman (Tatar) :
Вә барча галәмне тәрбия итүче Аллаһуга мактау булсын!