بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
In the name of Allah, Most Gracious, Most Merciful.
37:1
وَٱلصَّـٰٓفَّـٰتِ صَفًّا
37:1
Sayyed Jalaloddin Mojtabavi (Persian) :
سوگند به آن صفزدگان- فرشتگان صفكشيده- كه [به طاعت و بندگى] صف زدهاند.
37:2
فَٱلزَّٰجِرَٰتِ زَجْرًا
37:2
Sayyed Jalaloddin Mojtabavi (Persian) :
سوگند به آن رانندگان كه سخت مىرانند- فرشتگانى كه ابرها يا ديوان را مىرانند-.
37:3
فَٱلتَّـٰلِيَـٰتِ ذِكْرًا
37:4
إِنَّ إِلَـٰهَكُمْ لَوَٰحِدٌ
37:5
رَّبُّ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا وَرَبُّ ٱلْمَشَـٰرِقِ
37:5
Sayyed Jalaloddin Mojtabavi (Persian) :
خداوند آسمانها و زمين و آنچه ميان آنهاست و خداوند خاورها- جايهاى برآمدن آفتاب و ستارگان-.
37:6
إِنَّا زَيَّنَّا ٱلسَّمَآءَ ٱلدُّنْيَا بِزِينَةٍ ٱلْكَوَاكِبِ
37:6
Sayyed Jalaloddin Mojtabavi (Persian) :
همانا ما آسمان دنيا- نزديكتر- را به زيور ستارگان بياراستيم،
37:7
وَحِفْظًا مِّن كُلِّ شَيْطَـٰنٍ مَّارِدٍ
37:8
لَّا يَسَّمَّعُونَ إِلَى ٱلْمَلَإِ ٱلْأَعْلَىٰ وَيُقْذَفُونَ مِن كُلِّ جَانِبٍ
37:8
Sayyed Jalaloddin Mojtabavi (Persian) :
كه نمىتوانند به [گفتار] گروه والاتر- فرشتگان عالم بالا- گوش فرا دارند، و از هر سو [با شهابها] تير انداخته شوند
37:9
دُحُورًا ۖ وَلَهُمْ عَذَابٌ وَاصِبٌ
37:10
إِلَّا مَنْ خَطِفَ ٱلْخَطْفَةَ فَأَتْبَعَهُۥ شِهَابٌ ثَاقِبٌ
37:10
Sayyed Jalaloddin Mojtabavi (Persian) :
مگر آن كس [از ديوان] كه سخنى [از سخنان فرشتگان عالم بالا] را دزدانه بربايد، پس شهابى از پى او افتد و به او رسد.
37:11
فَٱسْتَفْتِهِمْ أَهُمْ أَشَدُّ خَلْقًا أَم مَّنْ خَلَقْنَآ ۚ إِنَّا خَلَقْنَـٰهُم مِّن طِينٍ لَّازِبٍۭ
37:11
Sayyed Jalaloddin Mojtabavi (Persian) :
از آنها- مشركان- بپرس كه آنان در آفرينش سختتر و دشوارترند يا آن چيزها [ى ديگر] كه آفريديم- فرشتگان و آسمانها و زمين و ...-، ما آنها را از گِلى چسبنده آفريدهايم.
37:12
بَلْ عَجِبْتَ وَيَسْخَرُونَ
37:12
Sayyed Jalaloddin Mojtabavi (Persian) :
بلكه تو شگفتى نمودى- از ايمان نياوردنشان- و آنها مسخره مىكنند.
37:13
وَإِذَا ذُكِّرُوا۟ لَا يَذْكُرُونَ
37:14
وَإِذَا رَأَوْا۟ ءَايَةً يَسْتَسْخِرُونَ
37:15
وَقَالُوٓا۟ إِنْ هَـٰذَآ إِلَّا سِحْرٌ مُّبِينٌ
37:16
أَءِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًا وَعِظَـٰمًا أَءِنَّا لَمَبْعُوثُونَ
37:16
Sayyed Jalaloddin Mojtabavi (Persian) :
آيا چون بمُرديم و خاك و استخوانى چند شديم باز برانگيخته مىشويم؟!
37:17
أَوَءَابَآؤُنَا ٱلْأَوَّلُونَ
37:18
قُلْ نَعَمْ وَأَنتُمْ دَٰخِرُونَ
37:19
فَإِنَّمَا هِىَ زَجْرَةٌ وَٰحِدَةٌ فَإِذَا هُمْ يَنظُرُونَ
37:20
وَقَالُوا۟ يَـٰوَيْلَنَا هَـٰذَا يَوْمُ ٱلدِّينِ
37:21
هَـٰذَا يَوْمُ ٱلْفَصْلِ ٱلَّذِى كُنتُم بِهِۦ تُكَذِّبُونَ
37:21
Sayyed Jalaloddin Mojtabavi (Persian) :
[گفته شود:] اين، روز جدايى [نيكوكاران از بدكاران]- يا روز داورى- است كه آن را دروغ مىانگاشتيد.
37:22
۞ ٱحْشُرُوا۟ ٱلَّذِينَ ظَلَمُوا۟ وَأَزْوَٰجَهُمْ وَمَا كَانُوا۟ يَعْبُدُونَ
37:22
Sayyed Jalaloddin Mojtabavi (Persian) :
[اى فرشتگان،] كسانى را كه ستم كردند- مشركان- و همانندانشان- همراهانشان از ديوان- گرد آوريد، و آنچه را مىپرستيدند
37:23
مِن دُونِ ٱللَّهِ فَٱهْدُوهُمْ إِلَىٰ صِرَٰطِ ٱلْجَحِيمِ
37:24
وَقِفُوهُمْ ۖ إِنَّهُم مَّسْـُٔولُونَ
37:25
مَا لَكُمْ لَا تَنَاصَرُونَ
37:26
بَلْ هُمُ ٱلْيَوْمَ مُسْتَسْلِمُونَ
37:27
وَأَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلَىٰ بَعْضٍ يَتَسَآءَلُونَ
37:27
Sayyed Jalaloddin Mojtabavi (Persian) :
و برخى از ايشان بر برخى ديگر- پيروان و پيشوايان- روى كرده يكديگر را مىپرسند.
37:28
قَالُوٓا۟ إِنَّكُمْ كُنتُمْ تَأْتُونَنَا عَنِ ٱلْيَمِينِ
37:28
Sayyed Jalaloddin Mojtabavi (Persian) :
[پيروان به پيشوايان] گويند: شما بوديد كه از جانب راست- كه نشانه خير و نيكبختى مىپنداشتيم- بر ما درمىآمديد.
37:29
قَالُوا۟ بَل لَّمْ تَكُونُوا۟ مُؤْمِنِينَ
37:30
وَمَا كَانَ لَنَا عَلَيْكُم مِّن سُلْطَـٰنٍۭ ۖ بَلْ كُنتُمْ قَوْمًا طَـٰغِينَ
37:30
Sayyed Jalaloddin Mojtabavi (Persian) :
و ما را بر شما هيچ دستى و تسلطى نبود، بلكه شما خود گروهى سركش بوديد.
37:31
فَحَقَّ عَلَيْنَا قَوْلُ رَبِّنَآ ۖ إِنَّا لَذَآئِقُونَ
37:31
Sayyed Jalaloddin Mojtabavi (Persian) :
پس گفتار پروردگارمان- وعده عذاب- بر ما سزا شد كه ما چشندگان عذابيم
37:32
فَأَغْوَيْنَـٰكُمْ إِنَّا كُنَّا غَـٰوِينَ
37:33
فَإِنَّهُمْ يَوْمَئِذٍ فِى ٱلْعَذَابِ مُشْتَرِكُونَ
37:34
إِنَّا كَذَٰلِكَ نَفْعَلُ بِٱلْمُجْرِمِينَ
37:35
إِنَّهُمْ كَانُوٓا۟ إِذَا قِيلَ لَهُمْ لَآ إِلَـٰهَ إِلَّا ٱللَّهُ يَسْتَكْبِرُونَ
37:35
Sayyed Jalaloddin Mojtabavi (Persian) :
آنان بودند كه چون به آنها گفته مىشد خدايى جز خداى يكتا نيست بزرگمنشى و گردنكشى مىكردند.
37:36
وَيَقُولُونَ أَئِنَّا لَتَارِكُوٓا۟ ءَالِهَتِنَا لِشَاعِرٍ مَّجْنُونٍۭ
37:36
Sayyed Jalaloddin Mojtabavi (Persian) :
و مىگفتند: آيا ما از بهر شاعرى ديوانه دست از خدايان خويش بداريم!
37:37
بَلْ جَآءَ بِٱلْحَقِّ وَصَدَّقَ ٱلْمُرْسَلِينَ
37:37
Sayyed Jalaloddin Mojtabavi (Persian) :
بلكه [آن پيامبر] به حق آمد- يا حق را آورد- و [ديگر] پيامبران را باور داشت.
37:38
إِنَّكُمْ لَذَآئِقُوا۟ ٱلْعَذَابِ ٱلْأَلِيمِ
37:39
وَمَا تُجْزَوْنَ إِلَّا مَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ
37:40
إِلَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلْمُخْلَصِينَ
37:41
أُو۟لَـٰٓئِكَ لَهُمْ رِزْقٌ مَّعْلُومٌ
37:42
فَوَٰكِهُ ۖ وَهُم مُّكْرَمُونَ
37:42
Sayyed Jalaloddin Mojtabavi (Persian) :
ميوهها [از هر گونه]، و ايشان گرامىداشتگان و نواختگانند،
37:43
فِى جَنَّـٰتِ ٱلنَّعِيمِ
37:44
عَلَىٰ سُرُرٍ مُّتَقَـٰبِلِينَ
37:45
يُطَافُ عَلَيْهِم بِكَأْسٍ مِّن مَّعِينٍۭ
37:46
بَيْضَآءَ لَذَّةٍ لِّلشَّـٰرِبِينَ
37:47
لَا فِيهَا غَوْلٌ وَلَا هُمْ عَنْهَا يُنزَفُونَ
37:48
وَعِندَهُمْ قَـٰصِرَٰتُ ٱلطَّرْفِ عِينٌ
37:49
كَأَنَّهُنَّ بَيْضٌ مَّكْنُونٌ
37:50
فَأَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلَىٰ بَعْضٍ يَتَسَآءَلُونَ
37:50
Sayyed Jalaloddin Mojtabavi (Persian) :
پس برخى از ايشان- بهشتيان- پرسشكنان روى به برخى ديگر كنند
37:51
قَالَ قَآئِلٌ مِّنْهُمْ إِنِّى كَانَ لِى قَرِينٌ
37:51
Sayyed Jalaloddin Mojtabavi (Persian) :
گويندهاى از ايشان گويد: همانا مرا [در دنيا] همنشينى بود،
37:52
يَقُولُ أَءِنَّكَ لَمِنَ ٱلْمُصَدِّقِينَ
37:53
أَءِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًا وَعِظَـٰمًا أَءِنَّا لَمَدِينُونَ
37:53
Sayyed Jalaloddin Mojtabavi (Persian) :
آيا چون بمرديم و خاك و استخوانى چند شديم، آيا ما را پاداش و كيفر مىدهند؟
37:54
قَالَ هَلْ أَنتُم مُّطَّلِعُونَ
37:54
Sayyed Jalaloddin Mojtabavi (Persian) :
[سپس] گويد: آيا شما فرو مىنگريد- تا آن همنشين را ببينيد-؟
37:55
فَٱطَّلَعَ فَرَءَاهُ فِى سَوَآءِ ٱلْجَحِيمِ
37:56
قَالَ تَٱللَّهِ إِن كِدتَّ لَتُرْدِينِ
37:56
Sayyed Jalaloddin Mojtabavi (Persian) :
گويد: به خدا سوگند هر آينه نزديك بود كه مرا به هلاكت افكنى.
37:57
وَلَوْلَا نِعْمَةُ رَبِّى لَكُنتُ مِنَ ٱلْمُحْضَرِينَ
37:57
Sayyed Jalaloddin Mojtabavi (Persian) :
و اگر نيكويى و بخشايش پروردگارم نبود هر آينه من هم از حاضرشدگان [در دوزخ] بودم
37:58
أَفَمَا نَحْنُ بِمَيِّتِينَ
37:58
Sayyed Jalaloddin Mojtabavi (Persian) :
[آنگاه از فرط خوشحالى گويد:] پس آيا ما ديگر نخواهيم مرد؟
37:59
إِلَّا مَوْتَتَنَا ٱلْأُولَىٰ وَمَا نَحْنُ بِمُعَذَّبِينَ
37:59
Sayyed Jalaloddin Mojtabavi (Persian) :
مگر همان مرگ نخستين خود [كه گذشت] و ما از عذابشدگان نيستيم؟
37:60
إِنَّ هَـٰذَا لَهُوَ ٱلْفَوْزُ ٱلْعَظِيمُ
37:61
لِمِثْلِ هَـٰذَا فَلْيَعْمَلِ ٱلْعَـٰمِلُونَ
37:62
أَذَٰلِكَ خَيْرٌ نُّزُلًا أَمْ شَجَرَةُ ٱلزَّقُّومِ
37:62
Sayyed Jalaloddin Mojtabavi (Persian) :
آيا اين براى پذيرايى و مهمانى بهتر است يا درخت زقوم [كه در ميان دوزخ رسته است]؟
37:63
إِنَّا جَعَلْنَـٰهَا فِتْنَةً لِّلظَّـٰلِمِينَ
37:64
إِنَّهَا شَجَرَةٌ تَخْرُجُ فِىٓ أَصْلِ ٱلْجَحِيمِ
37:65
طَلْعُهَا كَأَنَّهُۥ رُءُوسُ ٱلشَّيَـٰطِينِ
37:66
فَإِنَّهُمْ لَـَٔاكِلُونَ مِنْهَا فَمَالِـُٔونَ مِنْهَا ٱلْبُطُونَ
37:66
Sayyed Jalaloddin Mojtabavi (Persian) :
پس همانان- دوزخيان- از آن بخورند و شكمها را از آن پر كنند.
37:67
ثُمَّ إِنَّ لَهُمْ عَلَيْهَا لَشَوْبًا مِّنْ حَمِيمٍ
37:67
Sayyed Jalaloddin Mojtabavi (Persian) :
آنگاه براى آنان بر بالاى آن [طعام] آميزهاى است از آب جوشان.
37:68
ثُمَّ إِنَّ مَرْجِعَهُمْ لَإِلَى ٱلْجَحِيمِ
37:69
إِنَّهُمْ أَلْفَوْا۟ ءَابَآءَهُمْ ضَآلِّينَ
37:70
فَهُمْ عَلَىٰٓ ءَاثَـٰرِهِمْ يُهْرَعُونَ
37:71
وَلَقَدْ ضَلَّ قَبْلَهُمْ أَكْثَرُ ٱلْأَوَّلِينَ
37:72
وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا فِيهِم مُّنذِرِينَ
37:73
فَٱنظُرْ كَيْفَ كَانَ عَـٰقِبَةُ ٱلْمُنذَرِينَ
37:74
إِلَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلْمُخْلَصِينَ
37:75
وَلَقَدْ نَادَىٰنَا نُوحٌ فَلَنِعْمَ ٱلْمُجِيبُونَ
37:75
Sayyed Jalaloddin Mojtabavi (Persian) :
و هر آينه نوح ما را بخواند، پس چه نيك پاسخدهنده بوديم.
37:76
وَنَجَّيْنَـٰهُ وَأَهْلَهُۥ مِنَ ٱلْكَرْبِ ٱلْعَظِيمِ
37:76
Sayyed Jalaloddin Mojtabavi (Persian) :
و او و كسانش- خاندان و پيروانش- را از اندوه بزرگ- عذاب طوفان- رهانيديم.
37:77
وَجَعَلْنَا ذُرِّيَّتَهُۥ هُمُ ٱلْبَاقِينَ
37:78
وَتَرَكْنَا عَلَيْهِ فِى ٱلْـَٔاخِرِينَ
37:78
Sayyed Jalaloddin Mojtabavi (Persian) :
و از او نام و ثناى نيك- يا نام و دعوت او را- در ميان پسينيان باقى گذاشتيم.
37:79
سَلَـٰمٌ عَلَىٰ نُوحٍ فِى ٱلْعَـٰلَمِينَ
37:80
إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِى ٱلْمُحْسِنِينَ
37:81
إِنَّهُۥ مِنْ عِبَادِنَا ٱلْمُؤْمِنِينَ
37:82
ثُمَّ أَغْرَقْنَا ٱلْـَٔاخَرِينَ
37:83
۞ وَإِنَّ مِن شِيعَتِهِۦ لَإِبْرَٰهِيمَ
37:84
إِذْ جَآءَ رَبَّهُۥ بِقَلْبٍ سَلِيمٍ
37:85
إِذْ قَالَ لِأَبِيهِ وَقَوْمِهِۦ مَاذَا تَعْبُدُونَ
37:85
Sayyed Jalaloddin Mojtabavi (Persian) :
هنگامى كه به پدر- سرپرست- و قوم خود گفت: اين چيست كه مىپرستيد؟
37:86
أَئِفْكًا ءَالِهَةً دُونَ ٱللَّهِ تُرِيدُونَ
37:86
Sayyed Jalaloddin Mojtabavi (Persian) :
آيا به جاى خداى يكتا خدايانى دروغين- بتان- را مىخواهيد؟
37:87
فَمَا ظَنُّكُم بِرَبِّ ٱلْعَـٰلَمِينَ
37:88
فَنَظَرَ نَظْرَةً فِى ٱلنُّجُومِ
37:89
فَقَالَ إِنِّى سَقِيمٌ
37:90
فَتَوَلَّوْا۟ عَنْهُ مُدْبِرِينَ
37:91
فَرَاغَ إِلَىٰٓ ءَالِهَتِهِمْ فَقَالَ أَلَا تَأْكُلُونَ
37:91
Sayyed Jalaloddin Mojtabavi (Persian) :
پس پنهانى به سوى خدايانشان رفت و گفت: آيا چيزى نمىخوريد؟
37:92
مَا لَكُمْ لَا تَنطِقُونَ
37:93
فَرَاغَ عَلَيْهِمْ ضَرْبًۢا بِٱلْيَمِينِ
37:94
فَأَقْبَلُوٓا۟ إِلَيْهِ يَزِفُّونَ
37:95
قَالَ أَتَعْبُدُونَ مَا تَنْحِتُونَ
37:96
وَٱللَّهُ خَلَقَكُمْ وَمَا تَعْمَلُونَ
37:97
قَالُوا۟ ٱبْنُوا۟ لَهُۥ بُنْيَـٰنًا فَأَلْقُوهُ فِى ٱلْجَحِيمِ
37:97
Sayyed Jalaloddin Mojtabavi (Persian) :
[نمرود و قومش] گفتند: برايش بنائى سازيد و او را در آتش اندازيد.
37:98
فَأَرَادُوا۟ بِهِۦ كَيْدًا فَجَعَلْنَـٰهُمُ ٱلْأَسْفَلِينَ
37:98
Sayyed Jalaloddin Mojtabavi (Persian) :
و براى او نيرنگ و ترفندى خواستند، پس آنان را فروتر ساختيم.
37:99
وَقَالَ إِنِّى ذَاهِبٌ إِلَىٰ رَبِّى سَيَهْدِينِ
37:99
Sayyed Jalaloddin Mojtabavi (Persian) :
و [ابراهيم] گفت: همانا من به سوى پروردگار خويش روندهام- از ميان شما هجرت مى كنم-، كه او مرا راه خواهد نمود.
37:100
رَبِّ هَبْ لِى مِنَ ٱلصَّـٰلِحِينَ
37:101
فَبَشَّرْنَـٰهُ بِغُلَـٰمٍ حَلِيمٍ
37:102
فَلَمَّا بَلَغَ مَعَهُ ٱلسَّعْىَ قَالَ يَـٰبُنَىَّ إِنِّىٓ أَرَىٰ فِى ٱلْمَنَامِ أَنِّىٓ أَذْبَحُكَ فَٱنظُرْ مَاذَا تَرَىٰ ۚ قَالَ يَـٰٓأَبَتِ ٱفْعَلْ مَا تُؤْمَرُ ۖ سَتَجِدُنِىٓ إِن شَآءَ ٱللَّهُ مِنَ ٱلصَّـٰبِرِينَ
37:102
Sayyed Jalaloddin Mojtabavi (Persian) :
و چون [پسر] به حد كار و كوشش با وى- پدر- رسيد، گفت: اى پسركم، من در خواب مىبينم كه تو را گلو مىبرم، بنگر تا رأى تو چيست؟ گفت: اى پدر من، آنچه فرمان يافتهاى بكن، كه اگر خداى خواهد مرا از شكيبايان خواهى يافت.
37:103
فَلَمَّآ أَسْلَمَا وَتَلَّهُۥ لِلْجَبِينِ
37:103
Sayyed Jalaloddin Mojtabavi (Persian) :
پس چون هر دو [فرمان خداى را] گردن نهادند و او را بر پيشانى بيفكند ...،
37:104
وَنَـٰدَيْنَـٰهُ أَن يَـٰٓإِبْرَٰهِيمُ
37:105
قَدْ صَدَّقْتَ ٱلرُّءْيَآ ۚ إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِى ٱلْمُحْسِنِينَ
37:105
Sayyed Jalaloddin Mojtabavi (Persian) :
بدرستى كه آن خواب را راست كردى. همانا ما نيكوكاران را چنين پاداش مىدهيم.
37:106
إِنَّ هَـٰذَا لَهُوَ ٱلْبَلَـٰٓؤُا۟ ٱلْمُبِينُ
37:107
وَفَدَيْنَـٰهُ بِذِبْحٍ عَظِيمٍ
37:108
وَتَرَكْنَا عَلَيْهِ فِى ٱلْـَٔاخِرِينَ
37:108
Sayyed Jalaloddin Mojtabavi (Persian) :
و از او نام و ثنا- يا دعوت به حق- در ميان پسينيان باقى گذاشتيم.
37:109
سَلَـٰمٌ عَلَىٰٓ إِبْرَٰهِيمَ
37:110
كَذَٰلِكَ نَجْزِى ٱلْمُحْسِنِينَ
37:111
إِنَّهُۥ مِنْ عِبَادِنَا ٱلْمُؤْمِنِينَ
37:112
وَبَشَّرْنَـٰهُ بِإِسْحَـٰقَ نَبِيًّا مِّنَ ٱلصَّـٰلِحِينَ
37:112
Sayyed Jalaloddin Mojtabavi (Persian) :
و او را به اسحاق، پيامبرى از نيكان و شايستگان، مژده داديم.
37:113
وَبَـٰرَكْنَا عَلَيْهِ وَعَلَىٰٓ إِسْحَـٰقَ ۚ وَمِن ذُرِّيَّتِهِمَا مُحْسِنٌ وَظَالِمٌ لِّنَفْسِهِۦ مُبِينٌ
37:113
Sayyed Jalaloddin Mojtabavi (Persian) :
و بر او و بر اسحاق بركت داديم، و از فرزندان ايشان برخى نيكوكارند و برخى ستمكارى آشكار بر خويشتن.
37:114
وَلَقَدْ مَنَنَّا عَلَىٰ مُوسَىٰ وَهَـٰرُونَ
37:114
Sayyed Jalaloddin Mojtabavi (Persian) :
و هر آينه بر موسى و هارون منت نهاديم- به قطع گزندها و آسيبها از ايشان، يا به نعمت نبوت-.
37:115
وَنَجَّيْنَـٰهُمَا وَقَوْمَهُمَا مِنَ ٱلْكَرْبِ ٱلْعَظِيمِ
37:116
وَنَصَرْنَـٰهُمْ فَكَانُوا۟ هُمُ ٱلْغَـٰلِبِينَ
37:117
وَءَاتَيْنَـٰهُمَا ٱلْكِتَـٰبَ ٱلْمُسْتَبِينَ
37:118
وَهَدَيْنَـٰهُمَا ٱلصِّرَٰطَ ٱلْمُسْتَقِيمَ
37:119
وَتَرَكْنَا عَلَيْهِمَا فِى ٱلْـَٔاخِرِينَ
37:120
سَلَـٰمٌ عَلَىٰ مُوسَىٰ وَهَـٰرُونَ
37:121
إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِى ٱلْمُحْسِنِينَ
37:122
إِنَّهُمَا مِنْ عِبَادِنَا ٱلْمُؤْمِنِينَ
37:123
وَإِنَّ إِلْيَاسَ لَمِنَ ٱلْمُرْسَلِينَ
37:124
إِذْ قَالَ لِقَوْمِهِۦٓ أَلَا تَتَّقُونَ
37:125
أَتَدْعُونَ بَعْلًا وَتَذَرُونَ أَحْسَنَ ٱلْخَـٰلِقِينَ
37:125
Sayyed Jalaloddin Mojtabavi (Persian) :
آيا بت بعل را مىخوانيد- مىپرستيديد- و نيكوترين آفرينندگان را وا مىگذاريد؟
37:126
ٱللَّهَ رَبَّكُمْ وَرَبَّ ءَابَآئِكُمُ ٱلْأَوَّلِينَ
37:126
Sayyed Jalaloddin Mojtabavi (Persian) :
همان خداى را، كه پروردگار شما و پروردگار پدران نخستين شماست.
37:127
فَكَذَّبُوهُ فَإِنَّهُمْ لَمُحْضَرُونَ
37:127
Sayyed Jalaloddin Mojtabavi (Persian) :
پس او را دروغگو شمردند، و هر آينه آنان حاضرشدگانند- براى عذاب-.
37:128
إِلَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلْمُخْلَصِينَ
37:129
وَتَرَكْنَا عَلَيْهِ فِى ٱلْـَٔاخِرِينَ
37:130
سَلَـٰمٌ عَلَىٰٓ إِلْ يَاسِينَ
37:131
إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِى ٱلْمُحْسِنِينَ
37:132
إِنَّهُۥ مِنْ عِبَادِنَا ٱلْمُؤْمِنِينَ
37:133
وَإِنَّ لُوطًا لَّمِنَ ٱلْمُرْسَلِينَ
37:134
إِذْ نَجَّيْنَـٰهُ وَأَهْلَهُۥٓ أَجْمَعِينَ
37:135
إِلَّا عَجُوزًا فِى ٱلْغَـٰبِرِينَ
37:136
ثُمَّ دَمَّرْنَا ٱلْـَٔاخَرِينَ
37:137
وَإِنَّكُمْ لَتَمُرُّونَ عَلَيْهِم مُّصْبِحِينَ
37:137
Sayyed Jalaloddin Mojtabavi (Persian) :
و هر آينه شما [اى قريش،] بامدادان بر [ويرانه] آنان مىگذريد- هنگامى كه كاروانهاى شما از حجاز به شام سفر مىكنند-
37:138
وَبِٱلَّيْلِ ۗ أَفَلَا تَعْقِلُونَ
37:139
وَإِنَّ يُونُسَ لَمِنَ ٱلْمُرْسَلِينَ
37:140
إِذْ أَبَقَ إِلَى ٱلْفُلْكِ ٱلْمَشْحُونِ
37:140
Sayyed Jalaloddin Mojtabavi (Persian) :
آنگاه كه به آن كشتى پُر و گرانبار- آكنده از مردم و كالا- گريخت.
37:141
فَسَاهَمَ فَكَانَ مِنَ ٱلْمُدْحَضِينَ
37:142
فَٱلْتَقَمَهُ ٱلْحُوتُ وَهُوَ مُلِيمٌ
37:142
Sayyed Jalaloddin Mojtabavi (Persian) :
پس آن ماهى او را بلعيد و او در خور سرزنش بود- يا ملامتكننده خود بود-.
37:143
فَلَوْلَآ أَنَّهُۥ كَانَ مِنَ ٱلْمُسَبِّحِينَ
37:144
لَلَبِثَ فِى بَطْنِهِۦٓ إِلَىٰ يَوْمِ يُبْعَثُونَ
37:144
Sayyed Jalaloddin Mojtabavi (Persian) :
هر آينه تا روزى كه [مردم] برانگيخته مىشوند در شكم آن مىماند- يعنى شكم آن ماهى گور او مىشد-.
37:145
۞ فَنَبَذْنَـٰهُ بِٱلْعَرَآءِ وَهُوَ سَقِيمٌ
37:145
Sayyed Jalaloddin Mojtabavi (Persian) :
پس او را در حالى كه بيمار بود به بيابان- دشت خشك و بىگياه- بينداختيم.
37:146
وَأَنۢبَتْنَا عَلَيْهِ شَجَرَةً مِّن يَقْطِينٍ
37:147
وَأَرْسَلْنَـٰهُ إِلَىٰ مِا۟ئَةِ أَلْفٍ أَوْ يَزِيدُونَ
37:147
Sayyed Jalaloddin Mojtabavi (Persian) :
و او را به سوى صد هزار يا بيشتر- مردم نينوا- فرستاديم- يعنى دو باره پس از بيرون آمدن از شكم ماهى-.
37:148
فَـَٔامَنُوا۟ فَمَتَّعْنَـٰهُمْ إِلَىٰ حِينٍ
37:148
Sayyed Jalaloddin Mojtabavi (Persian) :
پس ايمان آوردند و تا هنگامى- تا زنده بودند- برخوردارشان كرديم.
37:149
فَٱسْتَفْتِهِمْ أَلِرَبِّكَ ٱلْبَنَاتُ وَلَهُمُ ٱلْبَنُونَ
37:149
Sayyed Jalaloddin Mojtabavi (Persian) :
از ايشان بپرس، آيا پروردگار تو را دختران باشد و آنان را پسران؟!- مشركان مىگفتند كه فرشتگان دختران خدايند-.
37:150
أَمْ خَلَقْنَا ٱلْمَلَـٰٓئِكَةَ إِنَـٰثًا وَهُمْ شَـٰهِدُونَ
37:150
Sayyed Jalaloddin Mojtabavi (Persian) :
يا مگر آنان حاضر و گواه بودند كه ما فرشتگان را دخترانى آفريديم؟!
37:151
أَلَآ إِنَّهُم مِّنْ إِفْكِهِمْ لَيَقُولُونَ
37:152
وَلَدَ ٱللَّهُ وَإِنَّهُمْ لَكَـٰذِبُونَ
37:153
أَصْطَفَى ٱلْبَنَاتِ عَلَى ٱلْبَنِينَ
37:154
مَا لَكُمْ كَيْفَ تَحْكُمُونَ
37:154
Sayyed Jalaloddin Mojtabavi (Persian) :
چيست شما را، چگونه حكم مىكنيد؟- آنچه را خود نمىپسنديد به خدا نسبت مىدهيد!-.
37:155
أَفَلَا تَذَكَّرُونَ
37:156
أَمْ لَكُمْ سُلْطَـٰنٌ مُّبِينٌ
37:157
فَأْتُوا۟ بِكِتَـٰبِكُمْ إِن كُنتُمْ صَـٰدِقِينَ
37:157
Sayyed Jalaloddin Mojtabavi (Persian) :
پس كتاب خود را [كه از آنجا مىگوييد] بياريد، اگر راستگوييد.
37:158
وَجَعَلُوا۟ بَيْنَهُۥ وَبَيْنَ ٱلْجِنَّةِ نَسَبًا ۚ وَلَقَدْ عَلِمَتِ ٱلْجِنَّةُ إِنَّهُمْ لَمُحْضَرُونَ
37:159
سُبْحَـٰنَ ٱللَّهِ عَمَّا يَصِفُونَ
37:160
إِلَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلْمُخْلَصِينَ
37:161
فَإِنَّكُمْ وَمَا تَعْبُدُونَ
37:162
مَآ أَنتُمْ عَلَيْهِ بِفَـٰتِنِينَ
37:163
إِلَّا مَنْ هُوَ صَالِ ٱلْجَحِيمِ
37:164
وَمَا مِنَّآ إِلَّا لَهُۥ مَقَامٌ مَّعْلُومٌ
37:164
Sayyed Jalaloddin Mojtabavi (Persian) :
و از ما [فرشتگان] هيچ كس نيست مگر او را جايگاهى است معلوم.
37:165
وَإِنَّا لَنَحْنُ ٱلصَّآفُّونَ
37:166
وَإِنَّا لَنَحْنُ ٱلْمُسَبِّحُونَ
37:167
وَإِن كَانُوا۟ لَيَقُولُونَ
37:168
لَوْ أَنَّ عِندَنَا ذِكْرًا مِّنَ ٱلْأَوَّلِينَ
37:168
Sayyed Jalaloddin Mojtabavi (Persian) :
اگر نزد ما كتابى و پندى از پيشينيان بود- يعنى مانند آنان كتاب آسمانى داشتيم-،
37:169
لَكُنَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلْمُخْلَصِينَ
37:170
فَكَفَرُوا۟ بِهِۦ ۖ فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ
37:170
Sayyed Jalaloddin Mojtabavi (Persian) :
پس به آن- قرآن- كافر شدند، و زودا كه [سرانجام گمراهى خويش را] بدانند.
37:171
وَلَقَدْ سَبَقَتْ كَلِمَتُنَا لِعِبَادِنَا ٱلْمُرْسَلِينَ
37:171
Sayyed Jalaloddin Mojtabavi (Persian) :
و هر آينه سخن ما براى بندگان فرستادهمان پيشى گرفته است،
37:172
إِنَّهُمْ لَهُمُ ٱلْمَنصُورُونَ
37:173
وَإِنَّ جُندَنَا لَهُمُ ٱلْغَـٰلِبُونَ
37:174
فَتَوَلَّ عَنْهُمْ حَتَّىٰ حِينٍ
37:175
وَأَبْصِرْهُمْ فَسَوْفَ يُبْصِرُونَ
37:175
Sayyed Jalaloddin Mojtabavi (Persian) :
و [اينك] آنان را بنگر- تا هنگام انتقام بازشناسى-، پس بزودى [وبال كفر خود را] خواهند نگريست.
37:176
أَفَبِعَذَابِنَا يَسْتَعْجِلُونَ
37:177
فَإِذَا نَزَلَ بِسَاحَتِهِمْ فَسَآءَ صَبَاحُ ٱلْمُنذَرِينَ
37:177
Sayyed Jalaloddin Mojtabavi (Persian) :
و چون [عذاب] به درگاه سراى آنها فرود آيد، پس بدا بامداد آن بيمشدگان.
37:178
وَتَوَلَّ عَنْهُمْ حَتَّىٰ حِينٍ
37:179
وَأَبْصِرْ فَسَوْفَ يُبْصِرُونَ
37:180
سُبْحَـٰنَ رَبِّكَ رَبِّ ٱلْعِزَّةِ عَمَّا يَصِفُونَ
37:180
Sayyed Jalaloddin Mojtabavi (Persian) :
پاك است پروردگار تو، خداوند عزت- بزرگى و نيرو و غلبه-، از آنچه [او را بدان] وصف مىكنند.
37:181
وَسَلَـٰمٌ عَلَى ٱلْمُرْسَلِينَ
37:182
وَٱلْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ ٱلْعَـٰلَمِينَ