Selected

Original Text
AbdolMohammad Ayati

Available Translations

56 Al-Wāqi`ah ٱلْوَاقِعَة

< Previous   96 Āyah   The Inevitable      Next >  
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
In the name of Allah, Most Gracious, Most Merciful.
56:1 إِذَا وَقَعَتِ ٱلْوَاقِعَةُ
56:1
AbdolMohammad Ayati (Persian) :
چون قيامت واقع شود،
56:2 لَيْسَ لِوَقْعَتِهَا كَاذِبَةٌ
56:2
AbdolMohammad Ayati (Persian) :
كه در واقع‌شدنش هيچ دروغ نيست،
56:3 خَافِضَةٌ رَّافِعَةٌ
56:3
AbdolMohammad Ayati (Persian) :
گروهى را خواركننده است و گروهى را برافرازنده.
56:4 إِذَا رُجَّتِ ٱلْأَرْضُ رَجًّا
56:4
AbdolMohammad Ayati (Persian) :
آنگاه كه زمين به سختى بلرزد،
56:5 وَبُسَّتِ ٱلْجِبَالُ بَسًّا
56:5
AbdolMohammad Ayati (Persian) :
و كوه‌ها به تمامى متلاشى شوند،
56:6 فَكَانَتْ هَبَآءً مُّنۢبَثًّا
56:6
AbdolMohammad Ayati (Persian) :
و چون غبارى پراكنده گردند،
56:7 وَكُنتُمْ أَزْوَٰجًا ثَلَـٰثَةً
56:7
AbdolMohammad Ayati (Persian) :
شما سه گروه باشيد:
56:8 فَأَصْحَـٰبُ ٱلْمَيْمَنَةِ مَآ أَصْحَـٰبُ ٱلْمَيْمَنَةِ
56:8
AbdolMohammad Ayati (Persian) :
يكى اهل سعادت. اهل سعادت چه حال دارند؟
56:9 وَأَصْحَـٰبُ ٱلْمَشْـَٔمَةِ مَآ أَصْحَـٰبُ ٱلْمَشْـَٔمَةِ
56:9
AbdolMohammad Ayati (Persian) :
ديگر، اهل شقاوت. اهل شقاوت چه حال دارند؟
56:10 وَٱلسَّـٰبِقُونَ ٱلسَّـٰبِقُونَ
56:10
AbdolMohammad Ayati (Persian) :
سه ديگر، آنها كه سبقت جسته بودند و اينك پيش افتاده‌اند.
56:11 أُو۟لَـٰٓئِكَ ٱلْمُقَرَّبُونَ
56:11
AbdolMohammad Ayati (Persian) :
اينان مقرّبانند،
56:12 فِى جَنَّـٰتِ ٱلنَّعِيمِ
56:12
AbdolMohammad Ayati (Persian) :
در بهشتهاى پرنعمت.
56:13 ثُلَّةٌ مِّنَ ٱلْأَوَّلِينَ
56:13
AbdolMohammad Ayati (Persian) :
گروهى از پيشينيان،
56:14 وَقَلِيلٌ مِّنَ ٱلْـَٔاخِرِينَ
56:14
AbdolMohammad Ayati (Persian) :
و اندكى از آنها كه از پى آمده‌اند،
56:15 عَلَىٰ سُرُرٍ مَّوْضُونَةٍ
56:15
AbdolMohammad Ayati (Persian) :
بر تختهايى مرصّع،
56:16 مُّتَّكِـِٔينَ عَلَيْهَا مُتَقَـٰبِلِينَ
56:16
AbdolMohammad Ayati (Persian) :
روبروى هم بر آنها تكيه زده‌اند.
56:17 يَطُوفُ عَلَيْهِمْ وِلْدَٰنٌ مُّخَلَّدُونَ
56:17
AbdolMohammad Ayati (Persian) :
پسرانى همواره جوان گردشان مى‌چرخند،
56:18 بِأَكْوَابٍ وَأَبَارِيقَ وَكَأْسٍ مِّن مَّعِينٍ
56:18
AbdolMohammad Ayati (Persian) :
با قدحها و ابريقها و جامهايى از شرابى كه در جويها جارى است.
56:19 لَّا يُصَدَّعُونَ عَنْهَا وَلَا يُنزِفُونَ
56:19
AbdolMohammad Ayati (Persian) :
از نوشيدنش نه سردرد گيرند و نه بيهوش شوند.
56:20 وَفَـٰكِهَةٍ مِّمَّا يَتَخَيَّرُونَ
56:20
AbdolMohammad Ayati (Persian) :
و ميوه‌هايى كه خود برمى‌گزينند.
56:21 وَلَحْمِ طَيْرٍ مِّمَّا يَشْتَهُونَ
56:21
AbdolMohammad Ayati (Persian) :
و گوشت پرنده هر چه بخواهند.
56:22 وَحُورٌ عِينٌ
56:22
AbdolMohammad Ayati (Persian) :
و حوران درشت چشم،
56:23 كَأَمْثَـٰلِ ٱللُّؤْلُؤِ ٱلْمَكْنُونِ
56:23
AbdolMohammad Ayati (Persian) :
همانند مرواريدهايى در صدف.
56:24 جَزَآءًۢ بِمَا كَانُوا۟ يَعْمَلُونَ
56:24
AbdolMohammad Ayati (Persian) :
همه به پاداش كارهايى كه مى‌كرده‌اند.
56:25 لَا يَسْمَعُونَ فِيهَا لَغْوًا وَلَا تَأْثِيمًا
56:25
AbdolMohammad Ayati (Persian) :
در آنجا نه سخن لغو شنوند و نه گناه‌آلود.
56:26 إِلَّا قِيلًا سَلَـٰمًا سَلَـٰمًا
56:26
AbdolMohammad Ayati (Persian) :
جز يك سخن: سلام، سلام.
56:27 وَأَصْحَـٰبُ ٱلْيَمِينِ مَآ أَصْحَـٰبُ ٱلْيَمِينِ
56:27
AbdolMohammad Ayati (Persian) :
اما اصحاب سعادت، اصحاب سعادت چه حال دارند؟
56:28 فِى سِدْرٍ مَّخْضُودٍ
56:28
AbdolMohammad Ayati (Persian) :
در زير درخت سدر بى‌خار،
56:29 وَطَلْحٍ مَّنضُودٍ
56:29
AbdolMohammad Ayati (Persian) :
و درخت موزى كه ميوه‌اش بر يكديگر چيده‌شده،
56:30 وَظِلٍّ مَّمْدُودٍ
56:30
AbdolMohammad Ayati (Persian) :
و سايه‌اى دايم،
56:31 وَمَآءٍ مَّسْكُوبٍ
56:31
AbdolMohammad Ayati (Persian) :
و آبى همواره جارى،
56:32 وَفَـٰكِهَةٍ كَثِيرَةٍ
56:32
AbdolMohammad Ayati (Persian) :
و ميوه‌اى بسيار،
56:33 لَّا مَقْطُوعَةٍ وَلَا مَمْنُوعَةٍ
56:33
AbdolMohammad Ayati (Persian) :
كه نه منقطع مى‌گردد و نه كس را از آن باز دارند.
56:34 وَفُرُشٍ مَّرْفُوعَةٍ
56:34
AbdolMohammad Ayati (Persian) :
و زنانى ارجمند.
56:35 إِنَّآ أَنشَأْنَـٰهُنَّ إِنشَآءً
56:35
AbdolMohammad Ayati (Persian) :
آن زنان را ما بيافريديم، آفريدنى.
56:36 فَجَعَلْنَـٰهُنَّ أَبْكَارًا
56:36
AbdolMohammad Ayati (Persian) :
و دوشيزگان ساختيم.
56:37 عُرُبًا أَتْرَابًا
56:37
AbdolMohammad Ayati (Persian) :
معشوق همسران خويشند،
56:38 لِّأَصْحَـٰبِ ٱلْيَمِينِ
56:38
AbdolMohammad Ayati (Persian) :
براى اصحاب سعادت.
56:39 ثُلَّةٌ مِّنَ ٱلْأَوَّلِينَ
56:39
AbdolMohammad Ayati (Persian) :
گروهى از پيشينيان،
56:40 وَثُلَّةٌ مِّنَ ٱلْـَٔاخِرِينَ
56:40
AbdolMohammad Ayati (Persian) :
و گروهى كه از پى آمده‌اند.
56:41 وَأَصْحَـٰبُ ٱلشِّمَالِ مَآ أَصْحَـٰبُ ٱلشِّمَالِ
56:41
AbdolMohammad Ayati (Persian) :
اما اصحاب شقاوت، اصحاب شقاوت چه حال دارند؟
56:42 فِى سَمُومٍ وَحَمِيمٍ
56:42
AbdolMohammad Ayati (Persian) :
در باد سموم و آب جوشانند.
56:43 وَظِلٍّ مِّن يَحْمُومٍ
56:43
AbdolMohammad Ayati (Persian) :
در سايه‌اى از دود سياه،
56:44 لَّا بَارِدٍ وَلَا كَرِيمٍ
56:44
AbdolMohammad Ayati (Persian) :
نه سرد و نه خوش،
56:45 إِنَّهُمْ كَانُوا۟ قَبْلَ ذَٰلِكَ مُتْرَفِينَ
56:45
AbdolMohammad Ayati (Persian) :
اينان پيش از اين در ناز و نعمت بودند.
56:46 وَكَانُوا۟ يُصِرُّونَ عَلَى ٱلْحِنثِ ٱلْعَظِيمِ
56:46
AbdolMohammad Ayati (Persian) :
و بر گناهان بزرگ اصرار مى‌ورزيدند.
56:47 وَكَانُوا۟ يَقُولُونَ أَئِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًا وَعِظَـٰمًا أَءِنَّا لَمَبْعُوثُونَ
56:47
AbdolMohammad Ayati (Persian) :
و مى‌گفتند: آيا زمانى كه ما مُرديم و خاك و استخوان شديم باز هم ما را زنده مى‌كنند،
56:48 أَوَءَابَآؤُنَا ٱلْأَوَّلُونَ
56:48
AbdolMohammad Ayati (Persian) :
يا نياكان ما را؟
56:49 قُلْ إِنَّ ٱلْأَوَّلِينَ وَٱلْـَٔاخِرِينَ
56:49
AbdolMohammad Ayati (Persian) :
بگو: همه را، آنان كه از پيش بوده‌اند و آنها كه از پى‌شان آمده بودند،
56:50 لَمَجْمُوعُونَ إِلَىٰ مِيقَـٰتِ يَوْمٍ مَّعْلُومٍ
56:50
AbdolMohammad Ayati (Persian) :
همه در وعده‌گاه آن روز معين خواهند بود.
56:51 ثُمَّ إِنَّكُمْ أَيُّهَا ٱلضَّآلُّونَ ٱلْمُكَذِّبُونَ
56:51
AbdolMohammad Ayati (Persian) :
آنگاه شما اى گمراهان تكذيب‌كننده،
56:52 لَـَٔاكِلُونَ مِن شَجَرٍ مِّن زَقُّومٍ
56:52
AbdolMohammad Ayati (Persian) :
از درختان زقّوم خواهيد خورد.
56:53 فَمَالِـُٔونَ مِنْهَا ٱلْبُطُونَ
56:53
AbdolMohammad Ayati (Persian) :
و شكمهاى خود را از آن پر خواهيد كرد.
56:54 فَشَـٰرِبُونَ عَلَيْهِ مِنَ ٱلْحَمِيمِ
56:54
AbdolMohammad Ayati (Persian) :
و بر سر آن آب جوشان خواهيد نوشيد.
56:55 فَشَـٰرِبُونَ شُرْبَ ٱلْهِيمِ
56:55
AbdolMohammad Ayati (Persian) :
چنان مى‌نوشيد كه شتر تشنه آب مى‌نوشد.
56:56 هَـٰذَا نُزُلُهُمْ يَوْمَ ٱلدِّينِ
56:56
AbdolMohammad Ayati (Persian) :
اين است غذايشان در روز جزا.
56:57 نَحْنُ خَلَقْنَـٰكُمْ فَلَوْلَا تُصَدِّقُونَ
56:57
AbdolMohammad Ayati (Persian) :
ما شما را آفريده‌ايم؛ پس چرا تصديق نمى‌كنيد؟
56:58 أَفَرَءَيْتُم مَّا تُمْنُونَ
56:58
AbdolMohammad Ayati (Persian) :
آيا آن منى را كه برون مى‌ريزيد ديده‌ايد؟
56:59 ءَأَنتُمْ تَخْلُقُونَهُۥٓ أَمْ نَحْنُ ٱلْخَـٰلِقُونَ
56:59
AbdolMohammad Ayati (Persian) :
آيا شما او را مى‌آفرينيد يا ما آفريننده‌ايم؟
56:60 نَحْنُ قَدَّرْنَا بَيْنَكُمُ ٱلْمَوْتَ وَمَا نَحْنُ بِمَسْبُوقِينَ
56:60
AbdolMohammad Ayati (Persian) :
ما مرگ را بر شما مقدر ساختيم و ناتوان از آن نيستيم كه‌
56:61 عَلَىٰٓ أَن نُّبَدِّلَ أَمْثَـٰلَكُمْ وَنُنشِئَكُمْ فِى مَا لَا تَعْلَمُونَ
56:61
AbdolMohammad Ayati (Persian) :
به جاى شما قومى همانند شما بياوريم و شما را به صورتى كه از آن بى‌خبريد از نو بيافرينيم.
56:62 وَلَقَدْ عَلِمْتُمُ ٱلنَّشْأَةَ ٱلْأُولَىٰ فَلَوْلَا تَذَكَّرُونَ
56:62
AbdolMohammad Ayati (Persian) :
شما از آفرينش نخست آگاهيد؛ چرا به يادش نياوريد؟
56:63 أَفَرَءَيْتُم مَّا تَحْرُثُونَ
56:63
AbdolMohammad Ayati (Persian) :
آيا چيزى را كه مى‌كاريد ديده‌ايد؟
56:64 ءَأَنتُمْ تَزْرَعُونَهُۥٓ أَمْ نَحْنُ ٱلزَّٰرِعُونَ
56:64
AbdolMohammad Ayati (Persian) :
آيا شما مى‌رويانيدش يا ما روياننده‌ايم؟
56:65 لَوْ نَشَآءُ لَجَعَلْنَـٰهُ حُطَـٰمًا فَظَلْتُمْ تَفَكَّهُونَ
56:65
AbdolMohammad Ayati (Persian) :
اگر مى‌خواستيم خاشاكش مى‌ساختيم تا در شگفت بمانيد.
56:66 إِنَّا لَمُغْرَمُونَ
56:66
AbdolMohammad Ayati (Persian) :
گويند: ما ثروت بر باد دادگانيم؛
56:67 بَلْ نَحْنُ مَحْرُومُونَ
56:67
AbdolMohammad Ayati (Persian) :
ما بى‌نصيب ماندگانيم.
56:68 أَفَرَءَيْتُمُ ٱلْمَآءَ ٱلَّذِى تَشْرَبُونَ
56:68
AbdolMohammad Ayati (Persian) :
آيا آبى را كه مى‌نوشيد ديده‌ايد؟
56:69 ءَأَنتُمْ أَنزَلْتُمُوهُ مِنَ ٱلْمُزْنِ أَمْ نَحْنُ ٱلْمُنزِلُونَ
56:69
AbdolMohammad Ayati (Persian) :
آيا شما آن را از ابر فرو مى‌فرستيد يا ما فرو فرستنده‌ايم؟
56:70 لَوْ نَشَآءُ جَعَلْنَـٰهُ أُجَاجًا فَلَوْلَا تَشْكُرُونَ
56:70
AbdolMohammad Ayati (Persian) :
اگر مى‌خواستيم آن را تلخ مى‌گردانيديم. پس چرا سپاس نمى‌گوييد؟
56:71 أَفَرَءَيْتُمُ ٱلنَّارَ ٱلَّتِى تُورُونَ
56:71
AbdolMohammad Ayati (Persian) :
آيا آن آتشى را كه مى‌افروزيد ديده‌ايد؟
56:72 ءَأَنتُمْ أَنشَأْتُمْ شَجَرَتَهَآ أَمْ نَحْنُ ٱلْمُنشِـُٔونَ
56:72
AbdolMohammad Ayati (Persian) :
آيا درختش را شما آفريده‌ايد يا ما آفريننده‌ايم؟
56:73 نَحْنُ جَعَلْنَـٰهَا تَذْكِرَةً وَمَتَـٰعًا لِّلْمُقْوِينَ
56:73
AbdolMohammad Ayati (Persian) :
ما آن را هشدارى و براى مسافران رهنورد، متاعى ساختيم.
56:74 فَسَبِّحْ بِٱسْمِ رَبِّكَ ٱلْعَظِيمِ
56:74
AbdolMohammad Ayati (Persian) :
به نام پروردگار بزرگ خود تسبيح گوى.
56:75 ۞ فَلَآ أُقْسِمُ بِمَوَٰقِعِ ٱلنُّجُومِ
56:75
AbdolMohammad Ayati (Persian) :
پس سوگند به غروبگاه ستارگان.
56:76 وَإِنَّهُۥ لَقَسَمٌ لَّوْ تَعْلَمُونَ عَظِيمٌ
56:76
AbdolMohammad Ayati (Persian) :
و اين سوگندى است -اگر بدانيد- بزرگ.
56:77 إِنَّهُۥ لَقُرْءَانٌ كَرِيمٌ
56:77
AbdolMohammad Ayati (Persian) :
هر آينه، اين قرآنى است گرامى‌قدر،
56:78 فِى كِتَـٰبٍ مَّكْنُونٍ
56:78
AbdolMohammad Ayati (Persian) :
در كتابى مكنون.
56:79 لَّا يَمَسُّهُۥٓ إِلَّا ٱلْمُطَهَّرُونَ
56:79
AbdolMohammad Ayati (Persian) :
كه جز پاكان دست بر آن نزنند.
56:80 تَنزِيلٌ مِّن رَّبِّ ٱلْعَـٰلَمِينَ
56:80
AbdolMohammad Ayati (Persian) :
نازل شده از جانب پروردگار جهانيان است.
56:81 أَفَبِهَـٰذَا ٱلْحَدِيثِ أَنتُم مُّدْهِنُونَ
56:81
AbdolMohammad Ayati (Persian) :
آيا اين سخن را دروغ مى‌انگاريد؟
56:82 وَتَجْعَلُونَ رِزْقَكُمْ أَنَّكُمْ تُكَذِّبُونَ
56:82
AbdolMohammad Ayati (Persian) :
و نصيب خود را در دروغ انگاشتن آن قرار مى‌دهيد؟
56:83 فَلَوْلَآ إِذَا بَلَغَتِ ٱلْحُلْقُومَ
56:83
AbdolMohammad Ayati (Persian) :
پس چرا آنگاه كه جان به گلوگاه رسد،
56:84 وَأَنتُمْ حِينَئِذٍ تَنظُرُونَ
56:84
AbdolMohammad Ayati (Persian) :
و شما در اين هنگام مى‌نگريد، تكذيب نمى‌كنيد؟
56:85 وَنَحْنُ أَقْرَبُ إِلَيْهِ مِنكُمْ وَلَـٰكِن لَّا تُبْصِرُونَ
56:85
AbdolMohammad Ayati (Persian) :
ما از شما به او نزديك‌تريم ولى شما نمى‌بينيد.
56:86 فَلَوْلَآ إِن كُنتُمْ غَيْرَ مَدِينِينَ
56:86
AbdolMohammad Ayati (Persian) :
اگر قيامت را باور نداريد،
56:87 تَرْجِعُونَهَآ إِن كُنتُمْ صَـٰدِقِينَ
56:87
AbdolMohammad Ayati (Persian) :
اگر راست مى‌گوييد، بازش گردانيد.
56:88 فَأَمَّآ إِن كَانَ مِنَ ٱلْمُقَرَّبِينَ
56:88
AbdolMohammad Ayati (Persian) :
اما اگر از مقربان باشد،
56:89 فَرَوْحٌ وَرَيْحَانٌ وَجَنَّتُ نَعِيمٍ
56:89
AbdolMohammad Ayati (Persian) :
براى اوست آسايش و روزى و بهشت پرنعمت.
56:90 وَأَمَّآ إِن كَانَ مِنْ أَصْحَـٰبِ ٱلْيَمِينِ
56:90
AbdolMohammad Ayati (Persian) :
و اما اگر از اصحاب سعادت باشد:
56:91 فَسَلَـٰمٌ لَّكَ مِنْ أَصْحَـٰبِ ٱلْيَمِينِ
56:91
AbdolMohammad Ayati (Persian) :
پس تو را از اصحاب سعادت سلام است.
56:92 وَأَمَّآ إِن كَانَ مِنَ ٱلْمُكَذِّبِينَ ٱلضَّآلِّينَ
56:92
AbdolMohammad Ayati (Persian) :
و اما اگر از تكذيب‌كنندگان گمراه باشد،
56:93 فَنُزُلٌ مِّنْ حَمِيمٍ
56:93
AbdolMohammad Ayati (Persian) :
به آب جوشان مهمانش كنند،
56:94 وَتَصْلِيَةُ جَحِيمٍ
56:94
AbdolMohammad Ayati (Persian) :
و به دوزخش درآورند.
56:95 إِنَّ هَـٰذَا لَهُوَ حَقُّ ٱلْيَقِينِ
56:95
AbdolMohammad Ayati (Persian) :
اين سخن سخنى راست و يقين است.
56:96 فَسَبِّحْ بِٱسْمِ رَبِّكَ ٱلْعَظِيمِ
56:96
AbdolMohammad Ayati (Persian) :
پس به نام پروردگار بزرگت تسبيح گوى.